George Reeves, nado en Woolstock, Iowa o 5 de xaneiro de 1914 e finado en Beverly Hills, California, o 16 de xuño de 1959, foi un actor estadounidense de cine, teatro e televisión que apareceu en importantes películas de finais da década de 1930 á década de 1950 e nunha longa lista de películas tipo B, é máis coñecido polo seu papel de Superman na exitosa serie de televisión Adventures of Superman da década de 1950 e polas especulacións referentes ás circunstancias da súa morte. Foi unha das primeiras figuras importantes da entón nacente industria da televisión nos Estados Unidos.
Primeiros anos Nado como George Keefer Brewer en Iowa, fillo de Don Brewer e Helen Lescher, Reeves non coñeceu ao seu pai quen se separou da súa nai poucos meses despois do nacemento do actor.Fox, Alma Archer. "My Cousin Superman", Galesburg Register-Mail, 15 de xuño de 1979. Novamente casada con Frank Bessolo, a nai de Reeves mudouse coa súa familia a California, Bessolo adoptou a Reeves pouco despois e o nome do neno pasou a ser George Bessolo. O matrimonio de Helen Lescher e Bessolo durou quince anos, separáronse durante unha ausencia de Reeves, a quen a súa nai dixo que Bessolo se suicidara. Segundo dixo unha prima do actor, Catherine Chase, Reeves ignorou por moito tempo que o seu padrasto estaba aínda vivo e que non era o seu pai natural.Amazon Review Noel Serrano "Gala Foundation"
Reeves comezou a actuar e cantar en Pasadena durante a secundaria, practicando tamén boxeo afeccionado ata que a súa nai llo prohibiu.
Comezou a súa carreira como actor ao ser admitido no Pasadena Playhouse, un teatro de longa traxectoria onde Reeves alcanzou papeis prominentes e as súas primeiras oportunidades de protagonista. A súa carreira cinematográfica comezou con moi bo pé en 1939, cando apareceu como Stuart Tarleton —aínda que incorrectamente listado como Brent Tarleton—, un dos pretendentes de Vivien Leigh en Foise co vento, un dos filmes máis exitosos de todos os tempos.BoigCinema Gone with the wind Era un papel menor, pero el e Fred Crane aparecían na película co cabelo tinguido de cor vermella brillante como os Xemelgos Tarleton, nas escenas iniciais da película. De inmediato foi contratado pola Warner Bros cambiando o seu nome profesional a George Reeves, como constaba no seu carné do sindicato de actores. En 1940 contraeu matrimonio coa actriz Ellanora Needles, con quen permaneceu nove anos.
A pesar do prometedor inicio en Foise co vento, tivo pouca sorte na Warner e durante anos mantívose con papeis en películas tipo B nas que compartiu traballo en dúas oportunidades con Ronald Reagan e noutras tres con James Cagney. Torrid Zone, The Fighting 69th e The Strawberry Blonde foron algunhas das películas que fixo nesa época.
Posteriormente protagonizou Lydia xunto á actriz Merle Oberon, o cal a pesar de ser un proxecto ambicioso foi un fracaso de venda de billetes polo que foi liberado do seu contrato coa Warner e pasou á Twentieth Century Fox onde participou en varias películas de pouco orzamento. Apareceu neste período en cinco western de Hopalong Cassidy, un exitoso serial fílmico da década de 1940. Finalmente en 1942, o director Mark Sandrich contratouno para interpretar o Tenente John Summers, o rol protagonista do drama de guerra So Proudly We Hail!, xunto a Claudette Colbert, o filme, da Paramount Pictures foi un éxito tanto en venda de billetes como para a crítica, gañando recoñecemento polo papel e obtendo unha considerable difusión.
Carreira interrompida En 1943, dezasete meses despois do ataque a Pearl Harbor Reeves, quen non tiña fillos no seu matrimonio, foi enrolado na aviación, permanecendo na mesma até o final da II Guerra mundial.U.S. World War II Army Enlistment Records 1938-1946, Arquivos de enlistamento do Exército dos Estados Unidos, data 24 de marzo de 1943. Durante este tempo puido participar en obras organizadas pola milicia con fins propagandísticos, presentándose en Broadway na obra Winged Victory. Nesta época mantivo conversacións co director Mark Sandrich para protagonizar outros proxectos, con todo o director faleceu cando Reeves aínda estaba en servizo. Anos despois Reeves aínda se lamentaba do impacto da morte de Sandrich na súa carreira.
Ao finalizar a guerra, Reeves só atopou papeis en películas e seriais de baixo orzamento, como The Adventures of Sir Galahad e como vilán en Jungle Jim, facendo de cazador de ouro, sendo contraparte de Johnny Weissmüller. En 1949, mentres se atopaba en Nova York interpretando varios papeis menores en radio e televisión, conseguiu un papel na película Rancho NotoriousSuperman.cinecin.com Rancho Notorious do director Fritz Lang.
Superman dereita|miniatura|250x250px|George Reeves como Superman. En 1951, ofrecéronlle o papel de Superman para unha serie de televisión."Reeves Now Superman", HOLLYWOOD REPORTER, 25 de xuño de 1951, p.7 Inicialmente o actor non se mostrou entusiasmado por este papel debido a que pensaba, como moitos actores durante o inicio da industria da televisión, que o medio era pouco importante e que non garantía demasiada exposición. Finalmente aceptou o traballo por un baixo salario incluso sendo a estrela, e pagábaselle só durante as semanas de produción. Os seriais, de media hora de duración, eran filmados en horarios apertados: polo menos dous capítulos cada seis días. De acordo con diversos comentarios incluídos no DVD sobre as Adventures of Superman, múltiples guións de varios episodios filmábanse ao mesmo tempo para aproveitar os sets de filmación, polo que todas as escenas na oficina de Perry White de tres ou catro episodios rodábanse o mesmo día, todas as escenas en diversos "apartamentos" facíanse consecutivamente, e así sucesivamente.
miniatura|esquerda|Reeves nunha tarxeta publicitaria de Superman and the Mole Men. A carreira de George Reeves como Superman comezou cunha produción que fora deseñada para ser tanto unha película tipo B como un piloto para a serie de televisión, a longametraxe Superman and the Mole Men (en galego, Superman e os homes toupa). Inmediatamente despois de rematar esta breve produción, Reeves e o equipo comezaron a rodaxe dos primeiros episodios da tempada da serie, as gravacións duraron trece semanas durante o verán de 1951.
A serie non se transmitiu en 1951 por falta dun patrocinador publicitario, con todo ao atopar o patrocinio de Kellog's, e ao iniciarse a transmisión da primeira tempada en 1952, Reeves levou unha sorpresa cando se converteu nunha celebridade nacional. En 1957, a nacente cadea ABC elixiu o show para difusión nacional, o que lle deu a Reeves e ao resto do elenco aínda maior exposición e notoriedade.
Os membros do elenco de Superman tiñan contratos restritivos que lles impedían actuar noutros empregos que puidesen interferir coa serie. O calendario de filmación de Superman foi breve (trece episodios filmados a razón de dous por semana, un total de sete semanas nun ano), pero todos estaban atados a unha "cláusula de trinta días", o que significaba que os produtores podían esixir os seus servizos exclusivos para unha nova tempada con catro semanas de aviso. Isto impediu que obtivesen empregos a longo prazo en longametraxes de extenso cronograma de filmación, obras teatrais a longo prazo, ou outras series de televisión.Grossman, páx. 121
A Reeves, pola contra, gañaba máis cartos grazas ás súas aparicións persoais, e o seu afecto polos afeccionados era auténtico. Con todo, os nenos pequenos a miúdo picaban, golpeaban e pateaban ao Home de Aceiro para ver se realmente era invulnerable. Reeves, con todo, tomou o seu papel de modelo a seguir con seriedade, evitando que os nenos puidesen velo fumando cigarros, finalmente deixando de fumar por completo, e tratando de manter a súa vida privada discreta. No entanto, en 1951, comezara unha relación sentimental con Toni Mannix, quen estaba casada con Eddie Mannix, xerente xeral da Metro-Goldwyn-Mayer (o matrimonio de Reeves con Ellanora Needles rematara en divorcio o ano anterior).
No documental Look, Up in the Sky: The Amazing Story of Superman, Jack Larson, quen interpretaba a Jimmy Olsen na serie de televisión, describe como cando coñeceu a Reeves por primeira vez, comentoulle sobre canto gozara da súa interpretación en So Proudly We Hail!, e segundo Larson, Reeves dixo que se Mark Sandrich, o director da película, non morrese mentres Reeves estaba no exército durante a Segunda guerra mundial, entón el nunca estaría atrapado "neste traxe de mono". Larson dixo que foi a única vez que escoitou a Reeves dicir algo negativo acerca de ser Superman.
Con Toni Mannix, Reeves traballou para recadar diñeiro para loitar contra a miastenia gravis. Traballou como presidente nacional da Myasthenia Gravis Foundation en 1955. Durante a segunda tempada, Reeves apareceu nun vídeo para o Departamento do Tesouro de EE. UU., Stamp Day for Superman, na que capturaba a uns ladróns e dicía aos nenos por que se debía investir en selos de aforro do goberno.
No transcurso dos 104 episodios, a miúdo Reeves demostrou cabaleirosidade no comportamento cos seus compañeiros actores. Jack Larson lembra que gozaba facendo bromas ao elenco, como se amosa nunha escena no biopic Hollywoodland. Insistiu en que a Lois Lane orixinal, Phyllis Coates, gozase de igualdade de aparición nos créditos da primeira tempada. Tamén apoiou abertamente a Robert Shayne, quen interpretaba ao Inspector de Policía William "Bill" Henderson, cando Shayne foi citado por axentes do FBI no set de Superman. O activismo político de Shayne no Screen Actors Guild na década de 1940 fora utilizado pola súa exesposa como unha escusa para etiquetalo de comunista, aínda que Shayne nunca fora membro do Partido Comunista. Cando Coates foi substituída por Noel Neill, quen participou como Lois Lane no serial de Superman de Kirk Alyn, Reeves discretamente defendeu o seu nerviosismo o primeiro día de gravacións cando sentiu que o director ía ser demasiado duro con ela. Por outra banda, xogaba alegremente co elenco cando se atopaba fóra de cámaras, chanceando para ver se podía facelos romper a seriedade e o fío dramático. Segundo Jack Larson, tomaba fotos coa súa Minox e entregaba copias. En todos os sentidos, existía unha forte camaradería entre os principais actores.
Despois de dúas tempadas, Reeves expresou o seu descontento coa unidimensionalidade do seu papel e os baixos soldos. Para entón, aos 40 anos de idade, desexaba deixar o programa e proseguir coa súa carreira. Os produtores do programa buscaron outro protagonista, supostamente contactando a Kirk Alyn, o actor que interpretara a Superman nas dúas series de películas orixinais e inicialmente negouse a desempeñar o papel na televisión.Variety, 27 de setembro de 1954 Alyn supostamente rexeitaría de novo o papel.
Reeves estableceu a súa propia compañía de produción e concibiu unha serie de televisión de aventuras, Port of Entry, que sería filmada en Hawai e México, escribindo el mesmo o guión do programa piloto. Con todo, os produtores de Superman ofrecéronlle un aumento de soldo e regresou ao programa.Variety, 27 de outubro de 1954 Foille ofrecida o que para a época era unha importante suma, 5000 dólares por semana, pero só mentres que o show estivese en produción (ao redor de oito semanas ao ano). En canto a Port of Entry, Reeves nunca foi capaz de interesar a un produtor para que financiase o proxecto e a rodaxe nunca se efectuou.