O Parque Nacional de Kenozero (en ruso: Кенозерский национальный парк) é un parque nacional situado no norte de Rusia. Centrado no lago Kenozero, esténdese polos distritos de Kargopolsky e Plesetsky, no óblast de Arkhangelsk.
O parque creouse por iniciativa de Yelena Shatkovskaya (a súa primeira e, ata o momento, única directora) o 28 de decembro de 1991. Desde 2004, o parque nacional é unha Reserva da Biosfera da UNESCO. Desde 2024, a súa paisaxe cultural figura na lista do Patrimonio da Humanidade. Segundo o sitio web do Patrimonio Mundial:
A diferenza da maioría das zonas do núcleo histórico de Rusia, esta paisaxe cultural librouse da industrialización e da modernización durante o período soviético, conservando gran parte do seu aspecto orixinal anterior a esa época. A maior ameaza para a integridade desta paisaxe é o despoboamento constante, xa que as aldeas son abandonadas cada vez máis.
Historia
Kenozero foi sempre unha zona remota. No século XIX, a área estaba dividida entre o uyezd de Pudozh (ao oeste) e o uyezd de Kargopol (ao leste), ambos pertencentes á gobernación de Olonets. Na Unión Soviética, tras varios cambios administrativos, a zona pasou a formar parte do óblast de Arkhangelsk. Desde o final da Segunda Guerra Mundial, o norte de Rusia sufriu gravemente o despoboamento: por exemplo, todas as aldeas situadas entre o lago Lyokshmozero e o lago Kenozero quedaron desertas.
En 1991, tomouse a decisión de crear un parque nacional na zona. Todos os monumentos históricos pasaron á administración do parque e algúns deles restauráronse. O parque creouse oficialmente o 28 de decembro de 1991. O persoal do parque no momento da súa creación era de 7 persoas. En 1992 aumentou a 35 persoas, e en 1993 a 153. En 2004, o parque converteuse nunha Reserva da Biosfera da UNESCO.
Localización e xeografía miniatura|esquerda|O parque alberga numerosas masas de auga O Parque Nacional de Kenozersky ocupa a parte suroeste do distrito de Plesetsky e a parte noroeste do distrito de Kargopolsky, no óblast de Arkhangelsk, na fronteira coa República de Carelia. A parte norte do parque céntrase no lago Kenozero, un dos lagos máis grandes da rexión. A sede do parque atópase na localidade de Vershinino, na beira norte do lago. O lago Kenozero é a fonte do río Kena, un importante afluente pola esquerda do río Onega. O curso alto do Kena sitúase dentro do parque, así como o río Pocha, o principal afluente do lago Kenozero, e a súa fonte, o lago Pochozero, ademais do curso baixo do principal afluente do lago Pochozero, o río Undosha.
A parte sur abrangue o lago Lyokshmozero e o curso alto do río Lyokshma, un afluente do lago Lacha. Os lagos Lyokshmozero e Kenozero están separados por varios lagos menores, entre eles o Naglimozero e o Vilno.
Algunhas zonas ao longo da fronteira con Carelia drenan cara á conca do río Vodla e, finalmente, cara ao mar Báltico. Polo tanto, o parque abrangue parte da divisoria de augas entre as concas dos océanos Atlántico e Ártico.
Turismo thumb|O Porzhensky Pogost O notable conxunto de estruturas históricas de madeira arredor do lago Kenozero, que presenta unha gran variedade de formas e funcións, reflicte vividamente o patrimonio cultural da rexión. As técnicas tradicionais de traballo da madeira e de construción con troncos ilustran a evolución desde simples vivendas de troncos ata complexos elaborados de casas e lugares sagrados. A disposición histórica dos asentamentos rurais e os vestixios do aproveitamento dos recursos naturais, nunha contorna pintoresca de lagos e ríos, poñen aínda máis de relevo o legado cultural perdurable do Norte de Rusia.
Un exemplo interesante da arquitectura rusa de madeira é o Porzhensky Pogost, de finais do século XVIII, situado na parte occidental do parque. Comprende a igrexa de San Xurxo e o campanario, rodeados por un muro de madeira con portas e torres. As aldeas adxacentes a este conxunto de edificios quedaron abandonadas e non hai ningunha estrada que chegue ata el, polo que o pogost só é accesible a través dun sendeiro peonil.
O parque está orientado ao ecoturismo. Habilitáronse varios itinerarios dentro do parque. Existen dúas vías de acceso ao parque. Na parte sur, ao sur do lago Lyokshmozero, hai unha estrada sen pavimentar que conecta Kargopol e Pudozh. Outra estrada, na parte norte do parque, desvíase da autoestrada de Onega (Onezhsky Trakt) e conecta Kargopol con Yemetsk a través de Plesetsk. Esta estrada diríxese á aldea de Pershlakhta, no lago Kenozero, e logo conecta coas outras aldeas situadas no lago Kenozero e na súa contorna.
Notas
Referencias
Véxase tamén
Outros artigos Patrimonio da Humanidade en Rusia
Ligazóns externas
Categoría:Patrimonio da Humanidade en Rusia