Los acontecimientos que conducieron al ataque a Pearl Harbor empezaron en xunetu de 1940 cuando los militares y políticos xaponeses partidarios de l'alianza cola Alemaña nazi y la Italia fascista —qu'acababen de ganar a Francia— consiguieron baltar al primer ministru Mitsumasa Yonai, que s'opunxera al pactu porque consideraba que llevaría a la guerra col Reinu Xuníu y con Estaos Xuníos. El xiru na política esterior de Xapón quedó confirmáu en setiembre cuando decidió ocupar el norte de la Indochina francesa y robló el Pactu Tripartitu que lo amestaba a les potencies europees de la Exa.
En mayu del añu siguiente Estaos Xuníos espunxo la so posición nos llamaos Cuatro Principios presentaos pol secretariu d'Estáu Cordell Hull absolutamente contrarios a la política espansionista xaponesa, que tenía como oxetivu l'establecimientu d'un área esclusiva n'Asia Oriental y el Pacíficu occidental llamada Esfera de Coprosperidad de la Gran Asia Oriental. La invasión alemana de la Xunión Soviética a finales de xunu foi aprovechada per Xapón pa completar la ocupación de la Indochina francesa, lo que foi respondíu pol presidente d'Estaos Xuníos Franklin D. Roosevelt cola imposición d'unes dures sanciones económiques qu'incluyíen l'embargu de les esportaciones de petroleu.
Los Estaos Mayores del Exércitu y de l'Armada imperiales, sofitaos pol ministru de la Guerra, xeneral Hideki Toxu, primieron al primer ministru Fumimaro Konoe por que se entrara en guerra con Estaos Xuníos, y ésti dimitió'l 16 d'ochobre cuando nun pudo consiguir ampliar la fecha llende de principios d'ochobre pa dar per concluyíes les conversaciones con Estaos Xuníos y recurrir a encomalo. Sustituyó-y el xeneral Toxu, que recibió l'encargu del emperador d'escosar toles posibilidaes pa llegar a un alcuerdu diplomáticu antes de desencadenar la guerra. La nueva fecha llende afitar pal 30 de payares pero los preparativos bélicos nun s'abandonaron —el plan d'ataque a Pearl Harbor presentáu pol almirante Yamamoto foi aprobáu'l 20 d'ochobre, el mesmu día en que se constituyó'l gabinete de Toxu— y los líderes políticos y militares xaponeses nun fixeron nenguna concesión importante a les demandes d'Estaos Xuníos, sacante la retirada de les tropes xaponeses del sur d'Indochina, polo que'l 26 de payares el secretariu Hull apurrió a los representantes xaponeses la que sería conocida como la Nota Hull, na que s'esixía a Xapón non yá la retirada completa d'Indochina, sinón tamién de China y l'abandonu de l'alianza cola Alemaña nazi.
La Nota Hull foi considerada como un ultimátum polos dirixentes xaponeses y el 1 d'avientu la Conferencia Imperial aprobaba la guerra, anque nun se comunicaría la rotura de les negociaciones hasta media hora primero qu'empezara l'ataque a Pearl Harbor, previstu pa les 8:00 hores del domingu 7 d'avientu de 1941 (hora de Ḥawai), les 13:30 hores del mesmu día en Washington D.C. Un problema col descifráu del mensaxe pola embaxada xaponesa fizo que'l comunicáu apurrir a les 14:20 hores, cuando yá diba una hora que los aviones xaponeses taben bombardiando Pearl Harbor. A otru día el presidente Roosevelt dirixir al Congresu pa pidir la declaración de guerra a Xapón. El so discursu empezó diciendo: «Ayeri, 7 d'avientu de 1941, una fecha que va vivir na infamia, Estaos Xuníos d'América foi atacáu repentina y deliberadamente por fuercies navales y aérees del Imperiu xaponés».
Antecedentes
thumb|250px|L'emperador Hirohito, a caballu, presidiendo una parada militar en 1938.
Xapón convertir nuna gran potencia d'Estremu Oriente na última década del sieglu XIX y la primera del sieglu XX, mientres la Dómina Meiji, gracies a les sos resonantes victories na primer guerra sino-xaponesa (1894-1895) y na guerra ruso-xaponesa (1904-1905) poles que llogró la posesión de Taiwán, de Corea, de la parte sur de la islla de Sakhalin, y derechos d'arrendamientu sobre la rexón china de Manchuria qu'incluyíen el control de la franxa de territoriu per onde escurría los Ferrocarril del Sur de Manchuria, pa lo qu'esplegó'l Exércitu Kwantung. L'área d'influyencia xaponesa sobre'l norte de China consolidóse y amplió dempués de la Primer Guerra Mundial na que Xapón participó del llau de los aliaos vencedores, pero viose obligáu a roblar el Tratáu de les Nueve Potencies (1922), alcordáu tres la Conferencia de Washington, pol que se reconocía y garantizaba la soberanía ya integridá territorial de China y la política de puertes abiertes, defendida fundamentalmente por Estaos Xuníos.
thumb|left|Portada de la revista Time de febreru de 1936 na qu'apaecen l'emperador Hirohito; Pu-Yi, emperador del Estáu títere de Manchukuo; Stalin, líder de la Xunión Soviética; y Chiang Kai-shek, presidente de la República de China.
El sistema de Washington», como se-y llamó, empezó a ser cuestionáu per Xapón de resultes del impautu de la Gran Depresión empecipiada en 1929. Les dificultaes económiques que traxo consigo —les esportaciones xaponeses amenorgar a la metá, lo que se tradució nuna drástica cayida de les importaciones d'alimentos, materies primes y fontes d'enerxía, especialmente petroleu, de les que Xapón escarecía— reforzaron a los grupos ultranacionalistes y militaristes, integraos tamién por oficiales del Exércitu, que refugaben la cultura occidental, defendiendo nel so llugar los valores tradicionales xaponeses («niponismo» frente a «occidentalismo»).
thumb|200px|Póster del Estáu títere xaponés de Manchukuo promoviendo l'harmonía ente los xaponeses, chinos y manchúes.
Asina la idea lliberal de la monarquía constitucional foi refugada —el so principal defensor, el prestixosu xurista Tatsukichi Minobe, foi acusáu en 1935 del crime de «lesa maxestá» y obligáu a abandonar la so cátedra de la Universidá de Tokiu— y nel so llugar impúnxose'l cultu al emperador presentáu como un dios viviente», encarnación de la nación—. En 1937 el ministru d'Educación, el xeneral na reserva Sadao Araki, antiguu líder de la facción más ultranacionalista del Exércitu (Kodoha o Facción del Camín Imperial), promulgó una llei titulada Fundamentos del Réxime Nacional (Kokutai non Hongi) na que s'afirmaba que l'emperador baxaba de la diosa Amaterasu y que yera la fonte de la vida y de la moralidá del pueblu. Coles mesmes aprofiábense les virtúes de llealtá, patriotismu, amor filial, harmonía, espíritu nacional (kokutai) y bushido (el códigu de los guerreros samuráis) y condergábase el individualismu occidental, orixe de movimientos indeseables, como la democracia, el socialismu y el comunismu. thumb|left|Tropes rebalbes nel fallíu golpe d'Estáu llamáu Incidente del 26 de febreru de 1936. Per otru llau, dende mayu de 1932 los gobiernos xaponeses dexaron de ser parllamentarios y tuvieron integraos na so mayoría por persones non amestaes a nengún de los dos grandes partíos —el conservador Rikken Seiyukai y el lliberal Rikken Minseito— y por altos mandos del Exércitu y de l'Armada. La influyencia de los militares sobre'l gobiernu amontóse paradóxicamente tres el fracasáu golpe d'Estáu encabezáu pola facción Kodoha, conocíu como'l incidente del 26 de febreru de 1936. Al añu siguiente se instituyó la conferencia d'enllaz ente'l gobiernu y los Estaos Mayores del Exércitu y l'Armada Imperiales, que foi l'organismu nel qu'a partir d'entós tomáronse les grandes decisiones, sobromanera les relatives a la política esterior y la guerra, que depués yeren sancionaes na Conferencia Imperial presidida pol emperador y nes que'l presidente del Conseyu Priváu formulaba les entrugues nel so nome, mientres ésti permanecía calláu.
En política esterior los ultranacionalistes, con un pesu cada vez mayor ente la clase dirixente civil y militar xaponesa, refugaben el sistema de Washington» y defendíen la creación d'una «zona esclusiva» n'Asia y el Pacíficu, na que Xapón podría consiguir lo que nun llograba del so propiu territoriu, anque esto supunxera enfrentase a les potencies occidentales con importantes intereses coloniales y económicos na zona: Gran Bretaña, Francia, Países Baxos y Estaos Xuníos. thumb|290px|Tropes xaponeses en Manchuria (1932).
Anque la primer concreción d'esta política nun se produció hasta 1936, el primer pasu na formación de la futura «Gran Asia» foi l'anexón de Manchuria en setiembre de 1931, onde Xapón estableció un Estáu títere llamáu Manchukuo que nun foi reconocíu por nengún gobiernu y al frente del cual punxo a Pu-Yi, el postreru emperador de China. En marzu de 1933 Xapón abandonó la Sociedá de Naciones en señal de protesta pol informe de la Comisión Lytton que, n'investigando l'incidente de Manchuria», condergó la intervención xaponesa y encamentó la retirada de les sos tropes y la devolución a China de la soberanía de la rexón. Pero la Sociedá de Naciones (SdN) nun foi más allá y nun impunxo nengún tipu de sanción a Xapón. Estaos Xuníos, que nun formaba parte de la SdN, tampoco adoptó nenguna midida. Sicasí, Xapón quedó aislláu internacionalmente, aislamientu que s'acentuó cuando'l gobiernu, primíu pola Armada, denunció n'avientu de 1934 el Tratáu Naval de Londres de 1930 sobre la llimitación de buques de guerra. Xapón paeció romper el so aislamientu en payares de 1936 xuntándose al Pactu Antikomintern que roblaren l'Alemaña nazi y la Italia fascista, coles mires de buscar sofitos nuna posible guerra cola Xunión Soviética na frontera del norte de China, lo que constituyía la principal esmolición del Exércitu Imperial Xaponés. Pero esta estratexa vendríase embaxo trés años dempués cola firma del pactu xermano-soviéticu n'agostu de 1939. thumb|250px|left|El xeneral en xefe de les fuercies xaponeses fai la so entrada en Nankín (avientu de 1937).
El segundu pasu escontra la «Gran Asia» foi la invasión de China, empecipiada en xunetu de 1937. Tres la rápida ocupación de Beixín los xaponeses avanzaron escontra'l sur y en payares de 1937 tomaben Shanghai. Al mes siguiente cayía la capital china, Nankín, onde los soldaos xaponeses desamarraron una fola de saqueos y d'horror —fueron asesinaes unes 200 000 persones, ente soldaos prisioneros y civiles, incluyíes miles mujer que tamién fueron violaes—. N'ochobre de 1938 Cantón cayó en poder de los xaponeses, asina qu'a finales d'esi añu yá ocuparen una parte importante de China, anque na rexón de Chongqing siguíen aguantando les fuercies del Guomindang de Chiang Kai-shek, y na de Yenan les del Partíu Comunista Chinu de Mao Zedong. thumb|300px|Asia Oriental y el Pacíficu cuando empezó la Segunda Guerra Mundial. Creyendo que la guerra de China taba ganada, el primer ministru Fumimaro Konoe anunció a finales de 1938 la nacencia d'un «Orde Nuevu» p'Asia —que dos años dempués recibiría los nome de Dai To-A Kyoeiken o Esfera de Coprosperidad de la Gran Asia Oriental, que significaba en realidá'l dominiu per Xapón de tola rexón convertida na so Lebensraum o «espaciu vital»—. Pero foi un anunciu prematuru porque la guerra sino-xaponesa siguió y en xineru de 1939 Konoe tuvo que dimitir. Al mes siguiente los xaponeses apoderar de la islla de Hainan nel golfu de Tonkín, dende onde podíen amenaciar a la Indochina francesa, a les Indies Orientales Neerlandeses y a les Filipines, entós so control d'Estaos Xuníos —que per otru llau empezara a sofitar a Chiang Kai-shek por aciu la concesión d'un creitu de 25 millones de dólares—. Amás, el Congresu, a propuesta del presidente Franklin D. Roosevelt, decidíu a frenar l'espansionismu xaponés, derogó en xunetu de 1939, con efeutos de 1 de xineru de 1940, el Tratáu de Comerciu y Navegación con Xapón de 1911, lo que se prevía que tendría unes consecuencies bien negatives pa la economía xaponesa, una y bones un terciu de les importaciones de Xapón proveníen d'Estaos Xuníos, y ente elles atopaben bienes vitales como la chatarra pa la industria siderúrxica y el petroleu.
Acontecimientos de 1940
16 de xunetu: la facción pro-Exa encabezada pol Exércitu fai cayer al primer ministru Yonai thumb|220px|El primer ministru Mitsumasa Yonai, lleendo un memorando na Dieta (febreru de 1940).