Celemantia (ou Kelemantia, o nome moderno do sitio é Leányvár) foi un castellum e un asentamento Romano no territorio do actual municipio de Iža (en húngaro: Izsa), uns 5,64 km ao leste de Komárno en Eslovaquia. É o maior castellum romano coñecido na actual Eslovaquia. Formaba parte do limes romano, a zona fronteiriza do Imperio.
Un asentamento xermánico, "Celemantia", nesta zona é mencionado por Claudio Tolomeo no século II d.C. Podería ser idéntico aos restos dun asentamento civil atopado xunto ao castellum ou a outro asentamento descoñecido ou, como supoñen algúns historiadores, é o nome tanto do castellum como dos restos do asentamento civil.
A construción do castellum comezou na segunda metade do século I. Foi conquistado durante as Guerras Marcománicas (166–180) e incendiado por tribos xermánicas, e reconstruíuse máis tarde. Deixou de existir arredor do ano 400 (comezo do Período das Migracións). As ruínas eran moi ben visibles ata finais do século XVIII, pero despois a xente usou pedras das construcións para construír a fortaleza e outros edificios en Komárno.
Segundo unha lenda local, un soldado romano, Valentin, mantivo ás súas amantes na fortaleza. A historia ficticia explica a orixe do nome Leányvár, que significa Castelo das Mozas en húngaro. Non obstante, o nome probablemente se refire ao feito de que as ruínas do castelo foron doadas polo rei Béla IV de Hungría ás monxas dominicas de Margitsziget, que máis tarde construíron unha pequena fortaleza entre elas.
En xullo de 2021, Celemantia engadíuse á Lista do Patrimonio da Humanidade da UNESCO como parte do segmento occidental do Limes danubiano do Imperio romano.
Notas
Referencias
Véxase tamén
Outros artigos Patrimonio da Humanidade en Eslovaquia
Categoría:Patrimonio da Humanidade en Eslovaquia