Isabel Helen Hardwich, de solteira Cox, nada en Streatham (Londres) o 19 de setembro de 1919 e finada en Trafford o19 de febreiro de 1987, foi unha enxeñeira eléctrica inglesa, experta en fotometría e membro e presidenta da Women's Engineering Society .
Traxectoria Isabel Helen Cox asistiu á Furzedown Primary School e á Streatham Secondary School (ambas escolas do London County Council). Grey, Bernard (8 setembro 1959). "Wanted: More Women Engineers". Liverpool Echo. p. 4. ISSN 1751-6277. OCLC 500165464. Recuperada 6 setembro 2021 – via British Newspaper Archive. Foi aceptada no Newnham College, Cambridge, para estudar Ciencias Naturais, onde estudou de 1938 a 1941 e especializouse en física. Laverick, Elizabeth, ed. (1987). "1986 SWE Fellows elected include two WES Members". The Woman Engineer. Spring 1987. London: Women's Engineering Society. 13 (19): 19. ISSN 0043-7298. Recuperada 7 setembro 2021 – via Institution of Engineering and Technology. Page 407 in volume. En 1941, uniuse á Metropolitan - Vickers Electrical Company Ltd (Metropolitan - Vickers), en Stretford, Manchester, Rischowski, Irene, ed. (1975). "Obituary. Dorothy Smith". The Woman Engineer. Spring 1975. London: Women's Engineering Society. 11 (15): 15. ISSN 0043-7298. Retrieved 7 setembro 2021 – via Institution of Engineering and Technology. Page 337 in volume. completando unha aprendizaxe universitaria inicial de dous anos en enxeñería. En 1942, uniuse á Institución de Enxeñeiros Eléctricos (IEE, agora Institución de Enxeñería e Tecnoloxía) como membro asociado. En 1945, recibiu o seu mestrado en Newnham, e o 23 de febreiro de 1945 foi escollida para unha bolsa da London Physical Society, agora o Instituto de Física . Ese mesmo ano casou con John Norman Hardwich, que naquel momento traballaba como enxeñeiro no High Voltage Research Laboratory de Metropolitan - Vickers. Foi asociado e partidario da Women's Engineering Society, compartindo a xestión do fogar para que Isabel puidese seguir traballando en Metropolitan - Vickers.
Carreira Despois de completar a súa aprendizaxe, Hardwich traballou no Departamento de Investigación Metropolitan - Vickers, converténdose nun dos membros do equipo do microscopio electrónico. Despois de ano e medio traballando neste proxecto, comezou a construír un laboratorio fotométrico, que por desgraza resultou moi danado nun incendio. Despois traballou no establecemento dun gran espectrómetro ultravioleta-visible, e máis tarde no deseño dun espectrómetro de raios X. Fíxose membro da Illuminating Engineering Society en 1947, uniuse ao Manchester Center Committee da Sociedade en 1948 e serviu nos subcomités de educación e documentación. En 1950, foi elixida membro de pleno dereito da EEI.Mumby, Kathrine; Hardwich, Isabel, eds. (1951). "Isabel Hardwich M.A., A.M.I.E.E. Editor of the Manchester Number". The Woman Engineer. Summer 1951. London: Women's Engineering Society. 7 (2): 14. ISSN 0043-7298. Retrieved 6 September 2021 – via Institution of Engineering and Technology. Page 40 in volume.
En 1959, Hardwich estaba a traballar co berilio para atopar o método óptimo de refinar, fundir e soldalo, para o seu uso en latas con uranio enriquecido dentro de reactores nucleares . Como a maioría do persoal, ensinou a tempo parcial no Instituto de Ciencia e Tecnoloxía da Universidade de Manchester e no Royal College of Advanced Technology da Universidade de Salford . En maio de 1960 encargouse do emprego e formación de mulleres técnicas dentro do departamento de investigación da empresa. Asumiu a xubilación de Beryl May Dent como xefa de sección para mulleres no departamento de investigación. Ao longo da súa carreira, fixo campaña para educar, contratar e apoiar a mulleres novas na industria para que se convertesen en enxeñeiras profesionais.Jackson, Veronica Mary (2016). "Part Three: Isabel Hardwich: A WES stalwart at Metrovicks" (PDF). Metropolitan Vickers: Arthur Fleming's Influence on the Origins and Evolution of Apprentice Training and Technical Education, with particular reference to Female College and Student Apprentices between 1945–1967 (PhD). Manchester: Department of History, Politics and Philosophy, Manchester Metropolitan University. pp. 240–250. OCLC 1064617499. Archived from the original on 24 January 2021. Retrieved 6 September 2021. Foi a única enxeñeira delegada na conferencia IEE celebrada en Belfast en maio de 1963."Joanna's Social Round. A female engineer". Belfast Telegraph. 31 May 1963. p. 9. ISSN 0307-5664. OCLC 819006202. Retrieved 6 September 2021 Ela xogou un papel fundamental nas primeiras seis conferencias internacionais de mulleres enxeñeiras e científicas, especialmente na organización da segunda conferencia celebrada en Cambridge en 1967.
Hardwich destacou pola súa participación na Women's Engineering Society. Hardwich, John (1948). Cooper, J. F. (ed.). "Manchester Branch Report, 1947–1948, and Branch Activities". The Woman Engineer. Summer 1948. London: Women's Engineering Society. 6 (12): 216–217. ISSN 0043-7298. Retrieved 7 September 2021 – via Institution of Engineering and Technology. Page 264 in volume. Ela uniuse en 1941 e axudou a establecer a súa filial de Manchester o ano despois, xunto coa súa amiga íntima, a enxeñeira de motores Elsie Eleanor Verity e Dorothy Smith, unha colega de Metropolitan - Vickers."Notes and News. Personal News". Technical Education and Industrial Training. London: Evans Brothers. 3 (1): 48. January 1961. Máis tarde, foi presidenta da sesión de 1947 a 1948. Como presidenta, pronunciou a primeira charla organizada pola filial de Manchester nese ano, un discurso titulado "Light Up Our Darkness", que presentou a teoría da relatividade . Foi editora da revista da sociedade The Woman Engineer, de 1952 a 1956. "Guardian Personal. Deaths". The Guardian. 23 February 1987. p. 28. ISSN 0261-3077. OCLC 60623878. Recuperado 4 setembro 2021 (https://www.newspapers.com/image/259955005/) Foi entón vicepresidenta da sociedade de 1956 a 1960 e presidenta de 1961 a 1962, sucedendo a Madeleine Nobbs nese papel e sendo sucedida á súa vez por Cicely Thompson . De 1966 a 1973, foi secretaria honoraria da sociedade. Tamén foi elixida membro da Sociedade de Mulleres Enxeñeiras, sendo membro dende 1962. Hardwich retirouse en 1979.
Recoñecementos A Women's Engineering Society outorga dende 1987 a Medalla Isabel Hardwich, que leva o seu nome. Este premio concédese aos socios que realizaron unha contribución destacada e sostida á Sociedade ao longo de varios anos .
Notas
Categoría:Físicos de Inglaterra Categoría:Nados en 1919 Categoría:Finados en 1987