Campio foi un mártir romano cuxos restos foron trasladados no século XVIII a Galicia, onde axiña gañou moita devoción.
Nome Nome derivado do latín campus, 'chaira', 'campo aberto'. Como nome propio pode significar 'labrego', 'campesiño'.
Historia e lenda de San Campio miniatura|San Campio de Lonxe en Tomiño|264x264px Segundo a lenda, CampioA forma 'San Campio' é unha denominación tradicional popular, pois non foi canonizado pola Igrexa. foi un militar romano do século III, mártir católico. Dise que padeceu o martirio nos tempos de Diocleciano e Maximiliano, ano 306; tamén, que seguiron o seu exemplo no martirio a súa muller Santa Arquelaida e os tres fillos pequenos.
Estivo nas catacumbas de San Calisto ata finais do século XVIII, cando foi trasladado a Santo Ourente de Entíns (Outes). En 1777 o arquidiácono de Trastámara, Xavier Zelada, trouxo os restos de Roma para lle dar fama cun mártir á sé do seu arcediagado, Santa María a Real ou Santa Tasia de Entíns, que era a matriz de Santo Ourente. O papa Pío VI entregoulle os restos dun dos moitos soldados soterrados, o que tiña na lápida o nome de Campio. O santo colleu pronto fama de ser un bo curandeiro, moi avogoso para os males do espírito, botar fóra o meigallo ou os demoños.
Recóllese unha tradición anterior precristiá, a de Santa María do Rial, posible lugar de culto ás augas, coa que probablemente enlaza a devoción a san Campio. Coma no San Cibrán, o día da romaría os devotos dan nove voltas á capela e soméntense a unha serie de exorcismos públicos, cada vez menos frecuentes. Coma o San Pexerto, tamén é protector dos mozos que ían ao servizo militar.
Iconografía miniatura|Santa Arquelaida, a muller de San Campio, en San Campio de Lonxe.|394x394px Os restos do esqueleto de Entíns foron recubertos de cera e foi vestido de centurión romano cun sabre na man, ao lado dunha bandeira e un escudo. A cabeza descansa sobre un cabezal e tamén hai un vaso co seu suposto sangue coagulado.
Na imaxe conservada en Rubín (A Estrada) aparece de pé, vestido de soldado romano cun vistoso casco na cabeza e a palma do martirio na man esquerda.
Festividade
Entíns En Santo Ourente de Entíns (Outes) celébrase a Romaría do Mal Cativo á que acoden os enfermos con doenzas mentais e psíquicas. Despois de visitar o santo e pasar os panos polo seu manto, os devotos acoden á capela para lavaren a cara na fonte e pasaren o pano sobre as súas doenzas, pano que deixan alí pendurado. Finalmente, van ao cruceiro e dan nove voltas arredor do mesmo mentres rezan nove nosopais.
As festas principais son o 28 e 29 de setembro, mais tamén o primeiro domingo de xullo.
En Entíns tamén hai unha capela na honra de san Campio. Por este motivo, existen algunhas cantigas e refráns que aluden a san Campio e mais a santo Ourente, venerado nesta mesma parroquia:
San Orente foi militar / que xa foi servir ó rei / i ahora está no altare. San Orente foi obispo / San Campio foi militar / ahora que xa son vellos / están xuntos no altar. San Campio e san Ourente / están os dous nun altar / Santo Ourente é pescador / e San Campio militar. Vamos ó San Campio, nena / san Campio é mui valente / que ten a súa capela / na fonte de santo Ourente.
As Cernadas O San Campio das Cernadas (Setecoros, Valga) é o 28 de setembro.
Rubín En Rubín (A Estrada) a festa do San Campio é o domingo da Pentecoste.
Valadares miniatura|261x261px|Mosaico de San Campio, na capela situada en San Pedro da Ramallosa (Nigrán). En Santo André de Valadares (Vigo) celebran catro días de festa arredor do último domingo de agosto en honor ao San Campio.
Figueiró En Figueiró (Tomiño) venérase no santuario de San Campio de Lonxe, tamén chamado San Campio do Monte.
San Pedro da Ramallosa miniatura|Capela de San Campio, en San Pedro da Ramallosa. Ás beiras da foz do río Miñor, na parroquia de San Pedro da Ramallosa, construíuse unha capela na súa honra.
Popular
Santa Minia, San Campio, San Pexerto e Santa Plácida. Santa Minia, San Campio e San Pexerto son os tres santos populares paleocristiáns cuxas reliquias, procedentes das catacumbas romanas de San Calisto, se conservan en Galicia desde a última parte do século XVIII, polo que os santuarios e devoción por eles son relativamente modernos.
San Campio e san Pexerto eran moi indicados para a protección dos mozos que ían facer o servizo militar por suporse que foran soldados romanos. Nos tres casos coincide que coas reliquias veu de Roma a lápida encontrada na tumba e un vaso co suposto sangue do mártir, que pode ser o vaso de perfumes que se poñía nas tumbas romanas.
A eles únese Santa Plácida de Rubiáns, traída un pouco máis tarde do cemiterio romano de San Ciríaco, tamén co suposto vaso de sangue.
Notas
Categoría:Santos do catolicismo Categoría:Santos patróns de parroquias de Galicia Categoría:Mártires