Os cercos de Zaragoza foron dous asedios sufridos pola cidade aragonesa de Zaragoza durante a guerra da Independencia, que enfrontou aos exércitos de ocupación do Primeiro Imperio Francés de Napoleón Bonaparte e a forzas españolas leais á dinastía Borbón.
A praza era clave para garantir as comunicacións do nordés e o abastecemento das tropas en Cataluña, así como para controlar Aragón. Por iso, tras a sublevación da cidade a consecuencia dos sucesos do 2 de maio de 1808, enviouse a un exército para restablecer o control da cidade. Aínda que as tropas francesas eran superiores en número e armamento, a cidade resistiu.
250px|thumb|Asalto das tropas francesas ao mosteiro de Santa Engracia o 8 de febreiro de 1809 pintado por Lejeune.|esquerda Con todo, a finais de ano, os franceses regresaron en maior número, renovándose o cerco. A pesar da feroz resistencia da cidade, inmortalizada por varios cronistas, a cidade, decimada pola guerra e as epidemias derivadas do cerco, capituló finalmente o 21 de febreiro de 1809.
Os cercos de Zaragoza foron un dos acontecementos máis representativos da guerra de Independencia, legando un gran número de heroes e lendas á tradición popular, e sendo fonte de inspiración para varios escritores.
Categoría:Batallas da Guerra de Independencia española Categoría:Zaragoza Categoría:1808 Categoría:1809 Categoría:Batallas do século XIX Categoría:Cercos