La islla Karáguinski (en ) ye una islla deshabitada del árticu, alcontrada nel homónimu golfu Karáguinski, n'agües del mar de Bering, frente a la mariña esti de la península de Kamchatka, dixebrada del continente pol estrechu de Lütke. Tien unu llargor de  km, un anchu máximu de y una superficie de .

Anque la islla ta despoblada, la tribu koryak tradicionalmente vivió na islla y dellos pastores de renos migrantes siguen viviendo n'abelugos temporales na islla, practicando amás la pesca, la recueya de segáu, la caza d'animales de piel y la recueya de cogordes y bagues.Tamién practicase la pesca comercial y hai una estación meteorolóxica. Anguaño la islla ye un destín bien popular ente los turistes de vida montesa. La islla Karáguinski ta cubierta d'una tundra arbustiva de monte y montes nanos, preferentemente de pinus pumila, tamién llamáu pinu nanu siberianu. Nel branu hai munches flores.

Alministrativamente, la islla pertenez al distritu Karaginsky del krai de Kamchatka de la Federación de Rusia, la islla ye agora parte d'una reserva natural rexonal y foi declarada el 13 de setiembre de 1994 como sitiu RAMSAR.

Xeografía La islla alcuuéntrase a 40 km de la península de Kamchatka y ta dixebrada del continente peles agües del estrechu de Lütke. La islla tien 1935,97 , con   de llargu y  km d'anchu máximu. Nel centru de la islla estiéndese una cadena montascosa, onde s'asitia el puntu más eleváu, Gora Vysokaya, tien   Nel llau sureste, los montes avérense a la mariña y formen puexos altos y empinaos. Hai munches badees a lo llargo de la mariña, pero nun s'enfusen enforma na islla y tán dafechu abiertes.Mindat, Mapa islla Karáguinski

La islla tien una trupa rede fluvial. Hai trés ríos con unu llargor de más de 20 km: Markelovskaya, Mamikinwayam y Gnunwayam.

A una distancia de 1 km de la mariña, la fondura del mar ye de 12 a 19 m.

El Lekalo Spit, de 13 km de llargu, xúnese a la mariña occidental y termina nel cabu Semyonov. L'asa forma una badea, que Litke llamó el «llabiu de les noticies falses». A unos 45 km al norte de la punta norte de la islla de Karáguinski atópase la islla Verjotúrov (Óstrov Verjotúrova), una pequeña y estrecha islla de 3,5 km de llargu y unu anchor medio de 0,5 km.

Historia La islla foi afayada mientres la segunda espedición a Kamchatka de Vitus Bering en 1732. Foi estudiada en detalle en 1827 pol almirante Fiódor Lütke, quien foi el primeru n'estudiar y ellaborar una descripción de la islla.

La islla llogró el so nome n'honor al pueblu más cercanu, Karaga, frente a la islla, na parte continental. A finales del sieglu  asitiaronse na islla cazadores furtivos, que se dedicaben a la caza de ballenes. A finales del , la caza de ballenes entró en cayente y l'islla cayó nel olvidu.

Dempués de la revolución, Xapón reclamó la islla, pero dempués de la derrota na Segunda Guerra Mundial, abandonó les sos reivindicaciones. Nes décades de 1960 y 1990 había un puestu d'avanzada na islla. A fines de la década de 1920, fundo na islla una fábrica de pexe con un asentamientu. Los trabayadores de la planta fueron reclutados nes rexones centrales de la RSFSR. Na década de 1940, la población del asentamientu yera d'unes 300 persones. En 1964 el pueblu foi zarráu. En 1994, la islla foi incorporada a la llista de güelgues d'importancia internacional de Rusia en virtú de la Convención de Ramsar. La islla ye agora parte d'una reserva natural rexonal. En 2019, les autoridaes de Kamchatka arrendaron la islla a un usuariu cazador. L'arriendu #convenir en 49 años en 15 000 rublos al añu.

Clima L'iviernu dura alredor de siete meses (dende la fecha de la cubierta de nieve estable hasta la fecha en que se derrite la cubierta de nieve). Trés cuartes partes de la precipitación cai en forma de nieve. El periodu de destemple estiéndese hasta el 7 de xunu y, en dellos años, la nieve se derrite muncho más tarde. Inclusive en xunetu, en dellos valles, la espesura de la capa de nieve puede algamar los 5 metros. Nes fasteres de los montes, la nieve puede permanecer hasta les primeres nevaes. Les borrines son frecuentes nel este de la islla pel branu.

La temperatura medio en febreru, el mes más fríu del añu, ye de –11 °C. La temperatura mínimo absoluta ye –18,9 °C. La temperatura medio nos meses más templaos ye de 11,7 °C (xunu ) y 11,8 °C (xunetu ). Les temperatures diurnes escasamente superen los 14°C. El periodu Libre de heladas llibre de xelaes dura 101 díes.

Flora y fauna Na islla Karaginsky atópense más de 500 especies de plantes, dellos tipos de praderíes, comunidaes de tundra alpina, más de 40 especies de xuncos y parches de montes, d'omeru, pinu nanu siberianu, álamu temblón, alcafresnos de monte y abeduriu. La islla ye utilizada para el descansu de les aves mientres la migración. Hai grandes poblaciones reproductores d'Alcidae (coríos buceadores), Laridae (gaviluetes, charranes) y Phalacrocoracidae (commoranes), y hasta 240 000 aves acuátiques que migren en primavera y 180 000 que camuden la piel. Los ríos de la islla sirven como zones de friega del salmón. El llendáu de venaos entámase na islla.

Hai una gran población de ballenes abargana de la islla ; a lo llargo de les mariñes de la islla, dacuando pueden atopase güesos d'estos animales, dexaos en tiempos antiguos polos balleneros. Barganal de 2000 morses vienen a la colonia pel branu.

Referencies

Enllaces esternos

El sitiu «worldmaps.web» tiene un potente motor de busca geográfico («Map Trout») con muchos de los accidentes geográficos del ártico ruso . Tourism in Karaginskiy Island

Categoría:Islles de Kamchatka Categoría:Xeografía de Rusia