O Gran Premio do Reino Unido de 1992 foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 12 de xullo de 1992 no circuíto de Circuíto de Silverstone en Silverstone, Reino Unido. Foi a novena carreira do Campionato do Mundo da tempada de . Foi o 47º Gran Premio do Reino Unido e o 28º celebrado en Silverstone. A carreira disputouse sobre 59 voltas ao circuíto de máis de cinco quilómetros para unha distancia de carreira de 308 quilómetros. Foi gañada por Nigel Mansell para o equipo Williams - Renault, o inglés comezou desde a pole position, liderando todas as voltas e marcando a volta rápida da carreira. Riccardo Patrese terminou segundo no outro Williams, con Martin Brundle terceiro nun Benetton - Ford.
Despois de que Mansell gañase o seu Gran Premio de casa, os espectadores británicos invadiron a pista de carreiras para felicitar ao seu heroe. O auto de Mansell foi bloqueado pola multitude, o que lle impediu conducir de regreso aos boxes. Eventualmente Mansell foi devolto aos boxes polos comisarios de pista para asistir á cerimonia do podio. O triunfo foi o 28º da carreira de Mansell, converténdoo no exitoso piloto británico de Fórmula 1 ata ese momento en termos de vitorias (superando a Jackie Stewart, 27).
O futuro Campión do Mundo Damon Hill fixo a súa primeira aparición, co equipo Brabham. Outros dous futuros campións, Michael Schumacher e Mika Häkkinen, anotaron puntos.
Informe
Práctica e cualificación Nigel Mansell dominou a cualificación, logrando a súa oitava pole position do ano en case dous segundos do seu compañeiro de equipo en Williams Riccardo Patrese con outros 0.8 segundos de volta a Ayrton Senna no McLaren en terceiro lugar. Xunto a Senna na segunda fila estaba Michael Schumacher no Benetton Formula, cos seus respectivos compañeiros Gerhard Berger e Martin Lutund na terceira fila. Johnny Herbert foi sétimo no seu Lotus, diante de Jean Alesi Ferrari, con Mika Häkkinen no outro Lotus e Érik Comas no Ligier completando os dez primeiros. Damon Hill clasificou por primeira vez, tomando a posición 26 e a última no seu Brabham.
Carreira Aínda que Patrese liderou na primeira curva, Mansell pronto pasou ao seu compañeiro de equipo e afastouse do resto, gañando finalmente por 39 segundos. Brundle fixo un rápido comezo para quedar terceiro, loitando contra o seu vello rival de Fórmula 3 Senna ata que o brasileiro sufriu unha falla na transmisión a sete voltas do final. Brundle eventualmente terminou nove segundos por detrás de Patrese e cinco por diante do seu compañeiro de equipo Schumacher, quen perdera tempo logo dunha colisión co Jordan de Stefano Modena cando intentaba pasalo. Berger terminou xusto detrás de Schumacher malia un problema no motor nas últimas voltas, mentres que Häkkinen levouse o último punto no sexto lugar. Hill terminou 16°, catro voltas detrás de Mansell, el e outros pilotos aínda circulaban cando os espectadores invadiron a pista para celebrar a vitoria de Mansell.
Post-carreira A vitoria, a sétima de Mansell na tempada, moveuno a 76 puntos no Campionato de Pilotos, Patrese con 40 e Schumacher con 29. No Campionato de Construtores, Williams tiña 116 puntos, con Benetton un distante segundo lugar con 42 e McLaren con 38.
Clasificación Cualificación miniatura|Mika Häkkinen finished sixth in his Lotus 107. Pos Nº Piloto Construtor Q1 Q2 diferenza 1 5 Nigel Mansell Williams-Renault 1:18.965 Pole 2 6 Riccardo Patrese Williams-Renault 1:20.884 +1.919 3 1 Ayrton Senna McLaren-Honda 1:21.706 +2.741 4 19 Michael Schumacher Benetton-Ford 1:22.066 +3.101 5 2 Gerhard Berger McLaren-Honda 1:22.296 +3.331 6 20 Martin Brundle Benetton-Ford 1:23.489 +4.524 7 12 Johnny Herbert Lotus-Ford 1:23.605 +4.640 8 27 Jean Alesi Ferrari 1:23.723 +4.758 9 11 Mika Häkkinen Lotus-Ford 1:23.813 +4.848 10 26 Érik Comas Ligier-Renault 1:23.957 +4.992 11 29 Bertrand Gachot Larrousse-Lamborghini 1:24.065 +5.100 12 9 Michele Alboreto Footwork-Mugen-Honda 1:24.198 +5.233 13 25 Thierry Boutsen Ligier-Renault 1:24.545 +5.580 14 28 Ivan Capelli Ferrari 1:24.558 +5.593 15 15 Gabriele Tarquini Fondmetal-Ford 1:24.761 +5.796 16 30 Ukyo Katayama Larrousse-Lamborghini 1:24.851 +5.886 17 10 Aguri Suzuki Footwork- Mugen-Honda 1:24.924 +5.959 18 4 Andrea de Cesaris Tyrrell-Ilmor 1:24.984 +6.019 19 21 JJ Lehto Dallara-Ferrari 1:25.037 +6.072 20 3 Olivier Grouillard Tyrrell-Ilmor 1:25.096 +6.131 21 16 Karl Wendlinger March-Ilmor 1:25.123 +6.131 22 22 Pierluigi Martini Dallara-Ferrari 1:25.221 +6.256 23 32 Stefano Modena Jordan-Yamaha 1:25.362 +6.397 24 33 Maurício Gugelmin Jordan-Yamaha 1:25.988 +7.023 25 24 Gianni Morbidelli Minardi-Lamborghini 1:25.998 +7.033 26 8 Damon Hill Brabham-Judd 1:26.378 +7.413 NSC 23 Alessandro Zanardi Minardi-Lamborghini 1:26.458 +7.493 NSC 17 Paul Belmondo March-Ilmor 1:27.995 +9.030 NSC 14 Andrea Chiesa Fondmetal-Ford 1:28.452 +9.487 NSC 7 Eric van de Poele Brabham-Judd 1:28.719 +9.754 NSCP 34 Roberto Moreno Andrea Moda-Judd 1:30.592 +11.627 NSCP 35 Perry McCarthy Andrea Moda-Judd 1:46.719 +27.754
Carreira miniatura|Fans invading the track at Copse Corner following Nigel Mansell's victory. Pos Nº Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos 1 5 Nigel Mansell Williams-Renault 59 1:25:42.991 1 10 2 6 Riccardo Patrese Williams-Renault 59 + 39.094 2 6 3 20 Martin Brundle Benetton-Ford 59 + 48.395 6 4 4 19 Michael Schumacher Benetton-Ford 59 + 53.267 4 3 5 2 Gerhard Berger McLaren-Honda 59 + 55.795 5 2 6 11 Mika Häkkinen Lotus-Ford 59 + 1:20.138 9 1 7 9 Michele Alboreto Footwork-Mugen-Honda 58 + 1 volta 12 8 26 Érik Comas Ligier-Renault 58 + 1 volta 10 9 28 Ivan Capelli Ferrari 58 + 1 volta 14 10 25 Thierry Boutsen Ligier-Renault 57 + 2 voltas 13 11 3 Olivier Grouillard Tyrrell-Ilmor 57 + 2 voltas 20 12 10 Aguri Suzuki Footwork-Mugen-Honda 57 + 2 voltas 17 13 21 JJ Lehto Dallara-Ferrari 57 + 2 voltas 19 14 15 Gabriele Tarquini Fondmetal-Ford 57 + 2 voltas 15 15 22 Pierluigi Martini Dallara-Ferrari 56 + 3 voltas 22 16 8 Damon Hill Brabham-Judd 55 + 4 voltas 26 17 24 Gianni Morbidelli Minardi-Lamborghini 53 Motor 25 Ret 1 Ayrton Senna McLaren-Honda 52 Transmisión 3 Ret 4 Andrea de Cesaris Tyrrell-Ilmor 46 Trompo 18 Ret 27 Jean Alesi Ferrari 43 Mecánica 8 Ret 32 Stefano Modena Jordan-Yamaha 43 Motor 23 Ret 33 Maurício Gugelmin Jordan-Yamaha 37 Motor 24 Ret 29 Bertrand Gachot Larrousse-Lamborghini 32 Roda 11 Ret 12 Johnny Herbert Lotus-Ford 31 Transmisión 7 Ret 16 Karl Wendlinger March-Ilmor 27 Caixa de cambios 21 Ret 30 Ukyo Katayama Larrousse-Lamborghini 27 Transmisión 16 NSC 23 Alessandro Zanardi Minardi-Lamborghini NSC 17 Paul Belmondo March-Ilmor NSC 14 Andrea Chiesa Fondmetal-Ford WD 7 Eric van de Poele Brabham-Judd NSCP 34 Roberto Moreno Andrea Moda-Judd NSCP 35 Perry McCarthy Andrea Moda-Judd
Posicións logo da carreira
Clasificación no campionato de pilotos PosPilotoPuntos 1 Nigel Mansell 76 2 Riccardo Patrese 40 3 Michael Schumacher 29 4 Gerhard Berger 20 5 Ayrton Senna 18
Clasificación do campionato de construtores Pos Construtor Puntos 1 Williams-Renault 116 2 Benetton-Ford 42 3 McLaren-Honda 38 4 Ferrari 13 5 Lotus-Ford 7
Nota:Só están incluídos os cinco primeiros postos na clasificación.
Notas
Véxase tamén
Categoría:Grandes Premios de Fórmula 1 de 1992 Categoría:Gran Premio do Reino Unido de Fórmula 1