Alexandre Biyidi Awala, coñecido como Mongo Beti, nado en Akométan en 1932 e finado en Douala en 2001, foi un escritor camerunés.
Traxectoria Estudou na escola misioneira de Mbalmayo, en 1945 entrou no instituto de Yaundé e fixo estudos universitarios en Aix-en-Provence e a Sorbona. En 1953 publicou o seu primeiro relato na revista Présence africaine. Entre 1966 e 1994 ensinou no instituto de Ruán. Entre 1978 e 1991 publicou xunto coa súa dona Odile Tobner a revista Peuples Noirs Peuples africains, dende onde denuncia o neocolonialismo. En 1991 viaxa ao Camerún e definitivamente en 1994, establécese en Yaundé.
Obra Ville cruelle, 1954 (novela) Mission terminée, 1957. Le roi miraculé : chronique des Essazam, 1958. Main basse sur le Cameroun : autopsie d'une décolonisation, 1972. Les procès du Cameroun : autopsie d'une décolonisation, 1972. Le pauvre Christ de Bomba, 1976. Perpétue et l'habitude du malheur, 1974. Remember Ruben, 1974. Peuples noirs, peuples africains, 1978. La ruïne presque cocasse d'un polichinelle : Remember Ruben 2, 1979. Les langues africaines et le néo-colonialisme en Afrique francophone, 1982. Les deux mères de Guillaume Ismaël Dzewatama, futur camionneur, 1983. La revanche de Guillaume Ismaël Dzewatama, 1984. Lettre ouverte aux Camerounais, ou La deuxième mort de Ruben Um Nyobé, 1986. Dictionnaire de la négritude, 1989. La France contre l'Afrique: retour au Cameroun, 1993. L'histoire du fou, 1994. Trop de soleil tue l'amour, 1999. Branle-bas en noir et blanc, 2000.
Categoría:Escritores en lingua francesa Categoría:Escritores do Camerún Categoría:Nados en 1932 Categoría:Finados en 2001 Categoría:Nados no Camerún