O Gran Premio do Xapón de 1987 foi unha carreira de Fórmula Un disputada en Suzuka o 1 de novembro de 1987. Foi a décimo quinta e penúltima proba da tempada 1987 da Fórmula Un, o 14º Gran Premio do Xapón e o terceiro que se celebrou no marco do campionato mundial de pilotos de Fórmula Un. Foi o primeiro Gran Premio do Xapón desde 1977 e o primeiro que se realizou no Circuíto de Suzuka propiedade de Honda, que se creou como unha pista de probas para motocicletas e automóbiles Honda.
Soichiro Honda era extremadamente optimista sobre esta carreira, e dixo aos seus enxeñeiros de carreiras "Temos que gañar, e temos que seguir gañando ...". apuntando a unha vitoria local no circuíto de casa de Honda no seu Xapón natal. O Sr. Honda tiña razóns para o optimismo xa que catro dos participantes montaban motores Honda. O Lotus 99T de Ayrton Senna, que gañara carreiras a principios de tempada e estaba acompañado no equipo Lotus polo favorito nacional Satoru Nakajima, xunto cos dominantes Williams FW11B pilotados por Nigel Mansell e Nelson Piquet, quen estaban competindo polo campionato. Con todo, logo de Nigel Mansell quedara fóra da contenda logo dun accidente na cualificación, os outros tres coches de Piquet, Senna e Nakajima só puideron cualificar no 5º, 7º e 11º lugares, respectivamente, co mellor posto para Honda o segundo lugar de Senna.
A carreira foi gañada polo piloto austríaco Gerhard Berger pilotando un Ferrari F1 / 87. Foi o final dunha racha de 38 carreira sen gañar do equipo máis famoso da Fórmula Un e a segunda vitoria nun Gran Premio de Berger desde o Gran Premio de México o ano anterior. Berger gañou por 17 segundos sobre o piloto brasileiro Ayrton Senna pilotando un Lotus 99T. Terceiro foi o McLaren MP4 / 3 do piloto sueco Stefan Johansson.
O campionato mundial decidiuse durante a práctica, cando o piloto británico Nigel Mansell chocou fortemente co seu Williams FW11B nas curvas S. As lesións de Mansell deixárono fóra da competición durante o resto da tempada, deixando ao piloto brasileiro de Williams Nelson Piquet sen oposición para lograr o seu terceiro Campionato Mundial, engadíndoa ás súas vitorias con Brabham en e .
Clasificación O Gran Premio do Xapón de 1987 foi a primeira carreira que se celebrou no Xapón desde que James Hunt gañara no seu McLaren en Fuji, en 1977. Esta vez, o circo Gran Premio utilizou o Circuíto de Suzuka propiedade de Honda. O escenario estaba preparado para unha tensa carreira que decidira o campionato entre os compañeiros de equipo Williams Honda, Nelson Piquet e Nigel Mansell. Pero, Mansell sufriu un grande accidente durante as probas do venres ao tratar de mellorar o tempo de Piquet e quedou fóra da competición tanto para a carreira xaponesa como para o posterior Gran Premio de Australia. Como consecuencia diso, Piquet gañou o seu terceiro campionato do mundo antes de que comezase a carreira.
A clasificación demostrou unha vez máis o retorno á forma de Ferrari, Gerhard Berger obtivo a súa segunda pole da tempada, co F1 / 87 perfectamente adaptado para o circuíto de Suzuka. Alain Prost clasificou 2º no seu McLaren - TAG con Thierry Boutsen 3ª no seu Benetton - Ford. Tralo accidente do venres de Mansell, os tres restantes coches con motor Honda de Piquet, Senna, e o compañeiro de equipo de Senna, o favorito local Satoru Nakajima, só se clasificarían en 5º, 7º e 11º lugares, respectivamente.
Carreira Ao comezo Berger impuxo de inmediato a súa autoridade logrando unha boa distancia. Prost, no seu McLaren, quizais o único piloto capaz de desafiar a Berger pola vitoria, sufriu unha picada nunha roda na primeira volta e, polo tanto, quedou fóra da contenda. Prost, con todo, fixo unha carreira excelente e avanzou a través da pista para rematar xusto fóra dos puntos co consolo de facer a volta rápida. O Benetton de Boutsen foi segundo ao principio, pero non resistiu o ritmo marcado por Berger, e finalmente rematou na quinta posición. Piquet pasou gran parte da carreira detrás do Lotus de Senna, pero foi incapaz de atopar un lugar para adiantar ao seu paisano. O novo campión do mundo finalmente retirouse a boxes cunha fuga de aceite na parte traseira do seu Williams. Nun momento dado Stefan Johansson no McLaren acercouse a Berger, pero o piloto austríaco respondeu e, finalmente, gañou con facilidade nunha vitoria aparentemente sen esforzo, a primeira vitoria de Ferrari desde o Gran Premio de Alemaña de 1985. Ayrton Senna pasou espetacularmente a Johansson na última volta para poñerse en segundo lugar. Michele Alboreto, no segundo Ferrari, saíu moi lentamente cando o semáforo púxose en verde e quedou na parte traseira do pelotón. Con todo, o italiano fixo unha carreira agresiva para subir na clasificación ata terminar nunha excelente cuarta posición malia levar arrastrando unvprotector que causaba unha gran cantidade de faíscas. Boutsen e Nakajima completaron os puntos.
O terceiro posto de Johansson foi o 54º e último podio para o motor Porsche turbo V6 deseñado por TAG que fora utilizado por primeira vez na Fórmula Un nun McLaren no Gran Premio dos Países Baixos de 1983.
Clasificación
Pos Nº Piloto Construtor voltas Tempo/Retirada Grella Puntos 1 28 Gerhard Berger Ferrari 51 1:32:58.072 1 9 2 12 Ayrton Senna Lotus-Honda 51 + 17.384 7 6 3 2 Stefan Johansson McLaren-TAG 51 + 17.694 9 4 4 27 Michele Alboreto Ferrari 51 + 1:20.441 4 3 5 20 Thierry Boutsen Benetton-Ford 51 + 1:25.576 3 2 6 11 Satoru Nakajima Lotus-Honda 51 + 1:36.479 11 1 7 1 Alain Prost McLaren-TAG 50 + 1 volta 2 8 (1) 3 Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 50 + 1 volta 19 9 18 Eddie Cheever Arrows-Megatron 50 Sen combustible 12 10 17 Derek Warwick Arrows-Megatron 50 + 1 volta 13 11 7 Riccardo Patrese Brabham-BMW 49 + 2 voltas 8 12 (2) 4 Philippe Streiff Tyrrell-Ford 49 + 2 voltas 25 13 26 Piercarlo Ghinzani Ligier-Megatron 48 + 3 voltas 24 14 (3) 29 Yannick Dalmas Lola-Ford 47 + 4 voltas 22 15 6 Nelson Piquet Williams-Honda 46 Motor 5 Ret 25 René Arnoux Ligier-Megatron 44 Sen combustible 17 Ret 21 Alex Caffi Osella-Alfa Romeo 43 Sen combustible 23 Ret 14 Roberto Moreno AGS-Ford 38 Eléctrico 26 Ret 24 Alessandro Nannini Minardi-Motori Moderni 35 Motor 14 Ret 9 Martin Brundle Zakspeed 32 Motor 15 Ret 8 Andrea de Cesaris Brabham-BMW 26 Motor 10 Ret 19 Teo Fabi Benetton-Ford 16 Motor 6 Ret 10 Christian Danner Zakspeed 13 Motor 16 Ret 16 Ivan Capelli March-Ford 13 Accidente 20 Ret 23 Adrián Campos Minardi-Motori Moderni 2 Motor 21 Ret 30 Philippe Alliot Lola-Ford 0 Accidente 18 NTS 5 Nigel Mansell Williams-Honda 0 Accidente *Os números entre parénteses refírense ás posicións dos participantes con motores normalmente aspirados que competían polo Jim Clark Trophy.
Líderes por volta Gerhard Berger 50 (1-24, 26-51), Ayrton Senna 1 (25)
Notas Logo do accidente de Nigel Mansell na práctica, Nelson Piquet gañou o seu terceiro e último Campionato Mundial de Pilotos. Tamén se converteu no 3º piloto en gañar o campionato nun Williams desde Alan Jones () e Keke Rosberg (). Tamén foi o primeiro campionato de pilotos gañado cun coche con motor Honda. 2ª vitoria nun Gran Premio de Gerhard Berger e o 92º triunfo de Ferrari. 20ª volta rápida para Alain Prost e a 38ª de McLaren. Tamén foi a 16ª e última volta rápida para o motor TAG - Porsche. 54º e último podio para o motor TAG-Porsche na Fórmula Un. Podio número 60 para Honda. 150º saída nun Gran Premio para Arrows 214ª e última saída nun Gran Premio de Alfa Romeo. Aínda que o equipo Osella continuaría utilizando o motor V8 Alfa Romeo 890T en 1988, Alfa Romeo retirou o seu apoio do equipo e o motor chamouse "Osella V8" en 1988.1987 Japanese Grand Prix @ StatsF1
Posicións logo da carreira Texto en negra indica o Campión do Mundo.
Clasificación no campionato de pilotos PosPilotoPuntos 1 Nelson Piquet 73 (76) 2 Nigel Mansell 61 3 Ayrton Senna 57 4 Alain Prost 46 5 Stefan Johansson 30
Clasificación do campionato de construtores Pos Construtor Puntos 1 Williams-Honda137 2 McLaren-TAG76 3 Lotus-Honda64 4 Ferrari38 5 Benetton-Ford24
Clasificación Trofeo Jim Clark PosPilotoPuntos 1 Jonathan Palmer 86 2 Philippe Streiff 74 3 Philippe Alliot 43 4 Ivan Capelli 38 5 Pascal Fabre 35
Clasificación Trofeo Colin Chapman Pos Construtor Puntos 1 Tyrrell-Ford160 2 Lola-Ford43 3 March-Ford38 4 AGS-Ford35
Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.
Referencias
Xapón Categoría:Gran Premio do Xapón de Fórmula 1