Mandulis ye'l nome griegu del dios Meruel, d'orixe nubiu, que personifica la mocedá solar na mitoloxía exipcia. Foi identificáu col Sol y la lluna llena, como güeyos que-y daben agudez visual.
Nome exipciu: Meruel (otres grafíes: Merw, Merwl, Merwil, Merweter, Menrwil o Menlil). Nome griegu: Mandulis.
thumb|Baxorrelieve de Mandulis, nel templu de Kalabsha en Nubia. miniaturadeimagen|Mandulis representáu como home nel templu de Kalabsha. thumb|La inscripción de Esmet-Akhom. Los postreros xeroglíficos fueron grabaos nel templu de File (Exiptu), el 24 d'agostu de 394. Yera una invocación al dios Mandulis.Devauchelle, Didier: Bulletin de la société française d'égyptologie, 131 (1994), p. 16-18.
Iconografía Representábase-y en forma d'home o de neñu, tocáu cola corona Hemhem, cuernos retorcigañaos, altes plumes, discu solar y cobres.
Tamién s'amuesa como un ferre con cabeza humana, peñáu nubiu, cola corona Atef, cuernos horizontales, dos altes plumes, motivos vexetales y discos solares.
Delles vegaes tamién se-y representa como un lleón.
Mitoloxía Foi consideráu fíu d'Isis y Osiris polos griegos. Tamién se-y acomuñar con Satis, diosa de la primer tabayón del Nilu, y con Uadyet, diosa de Buto.
Sincretismu Rellacionábase-y con Ra, anque nel primer tabayón acomuñábase-y a Osiris. Foi identificáu con Horus nel periodu ptolemaicu y romanu.
Cultu Mandulis yera un dios veneráu na Baxa Nubia y, especialmente, polos blemios, nómades de la rexón ente'l ríu Nilu, de la primera al segundu tabayón, y la mariña del mar Roxu, últimos paganos fieles a la relixón exipcia, qu'entá adorar nel sieglu VI. Podía vese la so pequeña capiya na isla de la diosa Isis, en . Recibió cultu en Kalabsha, mientres el reináu d'Augustu.
Referencies
Referencies dixitales Rosa Thode, El panteón exipciu, Mandulis en egiptologia.org
Enllaces esternos
Categoría:Dioses d'Exiptu Categoría:Mitoloxía kushita