Manuel González Flores foi un militar y políticu mexicanu, Presidente de Méxicu ente 1880 y 1884. Previu a exercer ésti cargu, participó na Intervención Norteamericana en Méxicu, como teniente y más tarde combatió na Guerra de Reforma, del llau del Partíu Conservador.

La intervención Francesa y el Segundu Imperiu Mientres la Intervención Francesa, Manuel ufierta los sos servicios a Benito Juárez alloñar del bandu de los conservadores ya integrándose nel exércitu lliberal, por cuenta de una alcordanza so de la Intervención d'Estaos Xuníos, en que'l so padre foi asesináu poles tropes norteamericanes.PONCE ALOCER, M. Y. Eleición de Manuel González... Esti incidente fíxo-y camudar de bandu ante la nueva invasión estranxera.Carta de Manuel González a Porfirio Díaz. Oaxaca de Juárez, Oaxaca, 31 de mayu de 1863 Nel Exércitu d'Oriente poner so les órdenes del so compadre, el Xeneral Porfirio Díaz con quien empieza una estrecha amistá que va perdurar hasta la so muerte. Asistió al sitiu de Puebla en 1863 onde s'estremó pol so temerariu valor. Foi mancáu y cayó prisioneru, llogrando escapar pa presentase al gobiernu de Júarez y volver combatir pola república. Xubió en campaña a Coronel y a Xeneral de Brigada y mereció mención d'honor pol so valerosu comportamientu. Coles tropes d'Oaxaca al mandu del Xeneral Díaz, participó de manera decisiva nes batalles de Miahuatlán y La Carbonera.José Valenzuela, G. Y. Guía ya inventariu del archivu Manuel González... p.10

De Tecoac al Ministeriu de Guerra y Marina En 1871 foi eleutu diputáu federal por Oaxaca, pero arrenunció al cargu pa sofitar a Porfirio Díaz nel Plan de la Noria a pesar de la derrota del exércitu subleváu. Nuevamente, mientres la Revolución de Tuxtepec,Ponce Alcocer, M. Y. Op.cit. p.86-87 al mandu del Exércitu Espedicionariu d'Oriente, González llegó a propósito a reforzar al exércitu de Porfirio Díaz, a puntu de ser ganáu poles fuercies de Sebastián Lerdo de Tejada quien quería reelixise. El 16 de payares de 1876, na Batalla de Tecoac, Tlaxcala el trunfu foi pa los porfiristas. González recibió una firida de bala nel brazu derechu, que causó que-y fora amputáu. Don Porfirio díxo-y: Compadre, gracies a usté ganemos, y por eso, va ser usté'l mio Ministru de Guerra. N'avientu d'esi añu, les tropes porfiristas entraron trunfantes a la Ciudá de Méxicu.

Trunfante la revolución contra Lerdo de Tejada, en 1877 foi nomáu comandante de la rexón d'occidente, yá que ocupó hasta mayu de 1879; el 13 de marzu de 1877, Porfirio Díaz facer Xeneral de División. Al empar, foi gobernador interín del estáu de Michoacán del 3 de febreru al 1 de xunetu de 1877, mientres el so curtiu periodu reorganizó l'alministración, el so secretariu foi'l doctor Ramón Fernández.José Valenzuela, G.Y. Op.cit. p.26</ref> Darréu, foi Ministru de Guerra y Marina hasta que pidió permisu pa dedicase a actividaes polítiques y empecipiar la so campaña presidencial.

Presidente de Méxicu Manuel González cuntaba con toa l'enfotu del Xeneral Díaz cuando foi escoyíu Presidente de la República pal periodu de 1880-1884 dándo-y a don Porfirio la Secretaría de Fomentu y darréu la gubernatura d'Oaxaca.

González yera un políticu diestru, anque tenía mala fama, y sabía ser arrogante colos sos adversarios, lo que llamó l'atención de Díaz, que sabía que'l país taba cansáu de tanta guerra y tiranía.

Mientres el so gobiernu, Manuel González volvió a entamar rellaciones diplomátiques col Reinu Uníu y Francia, impulsó la creación del Ferrocarril Central Mexicanu, terminó la so llinia troncal de la Ciudá de Méxicu al Pasu del Norte, dio concesiones pa la creación de la primer rede de telégrafos nel país y púnxose en serviciu'l de Méxicu a Morelia y el de Méxicu a Celaya. La comunicación submarina ente Veracruz - Tampico - Brownsville dexó la comunicación de Méxicu con tol mundu. Tamién por decretu del 20 d'avientu de 1882, establecióse qu'a partir del mes de xineru de 1884 usaríase puramente'l sistema métricu decimal en tola República. Esi mesmu añu tuvo la fundación del Bancu Nacional de Méxicu güei Banamex, como productu de la fusión del Bancu Mercantil Mexicanu, creáu en 1881, y el Bancu Nacional Mexicanu, inauguráu en 1882.Silva Ortiz, L.M. BANAMEX... p. 11

thumb|200px|Moneda de 1 centavu acuñada ente 1882 y 1883 Sicasí, les reformes hacendarias y el baxu presupuestu col que cuntaben les arques del país obligar a pidir préstamos. Estos préstamos solo podíen venir de Londres, polo que Ignacio Mariscal, Ministru de Rellaciones Esteriores foi unviáu a axustar el reestablecimientu de rellaciones ente dambos países. Los resultaos d'esta negociación y les demás midíes adoptaes pa solucionar la crisis fixeron que la población nunca-y perdonara eses faltes mientres foi Presidente, por cuenta de los frecuentes escándalos de corrupción y malos manexos nel gobiernu. En payares de 1883, la emisión de la moneda de níquel de 1, 2 y 5 centavos, que sustituyía al circulante de plata neses denominaciones, provocó un motín nel Zócalo. El valor de González, quien baxó del carruaxe nel que llegaba pa enfrentar al ensame, evitó qu'hubiera una crisis mayor.

En 1884, añu de crisis mundial empecipiada por una pronunciada cayida de Wall Street, el gobiernu de González anunció qu'empezaría a pagar la delda esterna, lo que cual implicaba la emisión de bonos escedentes por 15 millones de pesos. Esto provocó'l llamáu motín de la delda inglesa, que duró 4 díes y nos que se realizaron series estroces nel centru de la Ciudá de Méxicu. L'enoxu nun foi pol alcuerdu en sí, sinón polos bonos que la xente supunxo destinaos a enllenar bolsos de los gobernantes.Silva Ortiz, L.M. Op. cit... p. 25

Esi mesmu añu, el gobiernu de González publicó un nuevu Códigu de comerciu, qu'actualizó les disposiciones llegales y dio marcu llegal a les instituciones bancaries qu'empezaron a surdir.

thumb|Sepulcru de Manuel González Flores na Rotonda de les Persones Pernomaes (Méxicu). El principal cargu imputáu a González mientres el so gobiernu foi'l de corrupción, sofitáu principalmente pol mesmu Porfirio Díaz y Manuel Romero Rubio. Según los estudios de Francisco Bulnes, l'oxetivu de Díaz y Romero Rubio yera "evitar que González-y tomara gustu a la siella presidencial, y asina faer que-y la devolviera a Díaz en 1884".BULNES, F. El verdaderu Díaz. Méxicu, Conteníu, 1992.

Cuando apurrió'l poder a Porfirio Díaz por que ésti cumpliera'l so segundu mandatu, foi declaráu gobernador de Guanajuato pola Llexislatura local. Foi dueñu d'una facienda en Chapingo llugar onde finó mientres cumplía col so tercer periodu consecutivu como gobernador d'esi estáu, onde foi bien popular. Morrió de cáncer d'entrellenzu'l 8 de mayu de 1893 y foi enterráu na Rotonda de les Persones Pernomaes.

Cuestiones familiares y el códigu civil Salvador Quevedo y Zubieta, un inteleutual allegáu a Díaz, empezó una campaña de desprestixu dirixida a González, aduciendo qu'arriendes de perder el so brazu derechu, el presidente desenvolviera un gran mambís sexual, y que mandara traer de Circasia, Rusia a una muyer que s'agospiaba na so facienda de Chapingo.

En 1860 Manuel González casóse con Laura Mantecón Arteaga, una señorita de la élite d'Oaxaca. Tuvieron dos fíos: Manuelwww.geni.com/people/Manuel-González-Fíu-Fdz-Mantecón/6000000000794312833gw.geneanet.org/sanchiz?lang=es&n=gonzalez+flores&oc=0&p=manuely Fernando González Mantecón. El matrimoniu dixebrar en 1878. La señora empecipió un procesu de divorciu que provocó gran escándalu. Como naide querer defender, ella defendióse a sigo mesma. Mientres el so gobiernu, Manuel González llogró una reforma del Códigu Civil p'asegurar el trunfu masculín nesos casos.

González tuvo una segunda familia, la formada con Juana Horn, con quien tuvo dos fíos.Rosas, Alejandro; Los presidentes de Méxicu Más tarde arreyóse con Julia Espinosa, con Amalia de la Rosa, con Dolores Herrera y con una española.<ref>José Valenzuela, G.Y. Op.cit. p.27 Foi masón de grau 33 de la Encomienda de Caballeros Templarios del Valle de Méxicu.

Referencies

Bibliografía BULNES, Francisco (1972) El verdaderu Díaz y la revolución, Méxicu, ed. Nacional JOSÉ VALENZUELA, Georgette Emilia (1993) Guía ya inventariu del archivu Manuel González: archivos históricos Méxicu, ed.Universidá Iberoamericana, ISBN 978-968-859-110-9 Abellugu+Gonz%C3%A1lez+Flores&lr=&source=gbs_navlinks_s URL consultáu'l 5 d'ochobre de 2009 PONCE ALOCER, María Eugenia (2000) Eleición de Manuel González 1878-1880 Méxicu, ed. Universidá Iberoamericana departamentu d'historia ISBN 978-968-859-403-2 URL consultáu'l 5 d'ochobre de 2009 ROSAS, Alejandro; VILLALPANDO CÉSAR, José Manuel (2001) Los presidentes de Méxicu, Méxicu, ed. Planeta ISBN 978-970-690-507-9 SILVA ORTIZ, Luz María. (2009) BANAMEX: más de 100 años de ser el Bancu Nacional de Méxicu. Inéditu. 257 p.

Categoría:Presidentes de Méxicu Categoría:Gobernadores de Méxicu Categoría:Militares de Méxicu Categoría:Lliberales de Méxicu Categoría:Masones de Méxicu Categoría:Secretarios y secretaries d'Estáu de Méxicu Categoría:Persones de Tamaulipas