Mario José Echandi Jiménez abogáu y políticu costarricanu, foi diputáu na Asamblea Llexislativa de 1953 a 1958 y presidente de Costa Rica de 1958 a 1962. Intentaría ensin ésitu ser presidente en dos causes más.
Líder opositor al calderonismo mientres los años cuarenta, depués daría un xiru y convertiríase nel so aliáu y nún de los principales opositores al Partíu Lliberación Nacional dempués de 1948. Conocíu pol so pensamientu lliberal y anticomunista, Echandi foi unu de los postreros presidentes lliberales que tuvo'l país. A pesar del so pensamientu de derecha, Echandi realizó mientres la so xestión delles reformes de tipu estatal como la creación del Institutu Costarricanu d'Acueductos y Alcantarellaos y la creación del Institutu Nacional de Tierres y Colonización (güei Institutu de Desenvolvimientu Agrariu) que distribuyó tierres ente llabradores.
Vida familiar Orixinariu d'una familia bien afecha de l'aristocracia costarricana y que tuviera tradicionalmente arreyada en política, Echandi yera fíu del hacendado Alberto Echandi quien foi candidatu presidencial nes eleiciones de 1923 y de Josefa Jiménez Rucavado. Casó a Olga De Benedictis Antonelli.
Estudios Cursó estudios nel Llicéu de Costa Rica, graduándose como bachiller en 1933.Fundación Mauro Fernandez, Álbum d'escoyeta fotográfica del centenariu del Llicéu de Costa Rica (Llibru del Centenariu); San José, Costa Rica. ISBN 9977-54-013-6. 1988, p. 140. Darréu, graduar de llicenciáu en Lleis na Escuela de Derechu.
Primeros cargos públicos Foi Amestáu Militar en misión especial en Panamá en 1940, Embaxador de Costa Rica nos Estaos Xuníos d'América, les Naciones Xuníes y la OEA (1949-1950), Ministru de Rellaciones Esteriores y Cultu (1950-1952), candidatu presidencial del Partíu Unión Nacional pa les eleiciones de 1953 pero la so candidatura foi abolida pol Tribunal Supremu d'EleicionesReseña de les eleiciones presidenciales de 1953. Investigador: Gerardo Hernández Naranxal y Diputáu por San Xosé (1953-1955). Mientres la so diputación y yá perfilándose como potencial líder opositor, foi acusáu de collaborar coles fuercies calderonistas qu'atacaron en 1955 razón pola cual l'Asamblea Llexislativa, apoderada pol Partíu Lliberación Nacional, llevantó-y la imnunidad por que fuera investigáu. La oposición, en protesta, dexó'l plenariu. Por esto Echandi casi foi acoradáu por grupos figueristas. Foi, sicasí, absueltu dafechuReseña de les eleiciones presidenciales de 1958. Investigador: Gerardo Hernández Naranxal
Presidente de la República En 1958 foi escoyíu Presidente de la República, cargu qu'exerció de 1958 a 1962. El presidente Echandi llogró 102.851 votos como candidatu del Partíu Unión Nacional, Francisco José Orlich candidatu del Partíu Lliberación Nacional llogró 94.778 votos y Jorge Rossi Chavarría llogró 23.910 votos pol Partíu Independiente. Esti postreru partíu taba constituyíu por exmiembros del Partíu Lliberación Nacional. Un añu antes de la eleición hubo una dixebra nesi partíu y un grupu de les sos partidaries encabezadures pol llicenciáu Jorge Rossi dexaron les sos files.Hestoria de Costa Rica, Monge Alfaro, Carlos. edición #16, Imprenta Trejos, 1980, páxina 304 Mientres el so gobiernu empecipió'l plan vial, que resultó nel meyoramientu de la rede de carreteres al traviés de la nación.
Ye l'autor de la Llei de Desenvolvimientu y Fomentu Industrial. Creó l'Institutu de Tierres y Colonización (ITCO) (güei Institutu de Desenvolvimientu Agrariu (IDA), p'ayudar a convertir a cientos de llabradores d'escasos recursos en propietarios de les sos parceles y pequeñes finques granibles.
Tamién creó'l Serviciu Nacional d'Aguaduchos y Alcantarellaos (SNAA), (güei llamáu Institutu Costarricanu d'Acueductos y Alcantarellaos (A Y A), p'ameyorar el suministru d'agua potable y construyir alcantarellaos nes ciudaes y demás pueblos del país.
Fundó'l Ministeriu d'Industries y adoptó el Plan d'Alianza pal Progresu.
Empecipió la construcción del Bancu Central. Rompió rellaciones diplomátiques col réxime comunista de Fidel Castro en Cuba.
Favoreció a los colexos católicos y construyó munches escueles.
Volvió intentar tornar a la Presidencia en 1970 y 1982, ensin ésitu.
Mientres el so gobiernu aprobáronse delles lleis importantes, fundóse'l Serviciu Nacional d'Aguaduchos y Alcantarellaos,Hestoria de Costa Rica, Monge Alfaro, Carlos. edición #16, Imprenta Trejos, 1980, páxina 304 l'Institutu de Tierres y Colonización (ITCO), la Llei de Proteición y Desenvolvimientu Industrial, creóse'l primer Plan Vial, que'l so oxetivu yera construyir una rede de carreteres y caminos nel país según un planiamientu previu.Hestoria de Costa Rica, Monge Alfaro, Carlos. edición #16, Imprenta Trejos, 1980, páxina 304 Y rompiéronse rellaciones diplomátiques con Cuba por cuenta de la política de fusilamientos del réxime de Fidel Castro. Foi polémicu'l so vetu a la Llei del Aguilandu propuesta pola bancada del Partíu Lliberación Nacional y que'l so autor yera'l futuru presidente Luis Alberto Monge, el vetu nun torgar l'aprobación de la llei que foi ratificada.http://wvw.nacion.com/ln_ee/2007/avientu/06/opinion1341969.html
Principales llogros del so gobiernu
Construyó nueves escueles Creó'l Serviciu Nacional d'Aguaduchos y Alcantarellaos Creó un Plan Vial de Construcción de Carreteres Creó l'Institutu Nacional de Tierres y Colonización Fomentó'l desenvolvimientu del comerciu y l'agricultura Camudó les armes sobrantes por tractores que dedicó al desenvolvimientu agrícola *Rompió rellaciones diplomátiques con Cuba, pol réxime de Fidel Castro
Reconciliación Nacional Mientres el so gobiernu dexóse'l regresu del ex-presidente Rafael Angel Calderón Guardia y los sos siguidores atoparon condiciones pa entamase.
Actividaes posteriores Foi nuevamente candidatu a la presidencia de la República en 1970 y 1982. Encabezó la delegación de Costa Rica a tomar de posesión del Presidente del Ecuador José María Velasco Ibarra en 1968. Foi declaráu Beneméritu de la Patria en 2003.
Muerte
Depués de dellos díes de lluchar contra una broncu neumonía, el corazón de don Mario detúvose. Nos años previos al so decesu, el ex-presidente Echandi sufrió les consecuencies d'un derrame cerebral que minó dalgunes de les sos facultaes físiques.
Referencies
Categoría:Persones de San Xosé Categoría:Presidentes de Costa Rica Categoría:Abogaos y abogaes de Costa Rica Categoría:Diputaos y diputaes de Costa Rica Categoría:Ministros y ministres de Costa Rica Categoría:Diplomáticos y diplomátiques de Costa Rica Categoría:Conservadores de Costa Rica