El Triángulu de Les Bermudes ye un área xeográfica con forma de triángulu equilláteru, asitiada nel océanu Atlánticu, ente les islles de Les Bermudes, Puertu Ricu y la ciudá d'Estaos Xuníos de Miami (nel estáu de Florida). Al xunir estos trés puntos con una llinia imaxinaria fórmase un triángulu d'unos 1600 a 1800 km de llau, y una superficie de 1,1 millones de km² aproximadamente.
El términu foi creáu en 1953 por dellos escritores que publicaron artículos en revistes alrodiu de la presunta peligrosidá de la zona.
Contestu Les embarcaciones que viaxaben a Europa pasaben de cutio per esta zona p'aprovechar los vientos dominantes y la corriente del Golfu. Depués, col desenvolvimientu de les máquines de vapor y los barcos con motores de combustión interna, gran parte del tráficu del Atlánticu Norte siguió cruciando (ya inda lo fai) al traviés del área del llamáu «Triángulu de Les Bermudes».
La corriente del Golfu, un movimientu superficial de les agües del océanu que trai apareyáu un tiempu bien inestable (colos sos carauterísticos furacanes), tamién pasa pol triángulu al abandonar el mar Caribe. La combinación d'un trupu tráficu marítimu y el tiempu tempestuoso pueden esplicar la mayor parte de les desapaiciones alegaes. Otres árees que de cutiu se suxer que tienen carauterístiques inusuales son: El Triángulu del Dragón, Triángulu de Davisi, o Triángulu de Formosa, conocíu por esos tres nomes allugáu nel mar del Diañu, cerca de Xapón. Solo ye conocíu na lliteratura avera del Triángulu de Les Bermudes. En Xapón nun ye conocíu por cuenta de que la mayoría de los botes perdíos son pequeñes embarcaciones pesqueres ensin radio. El Vórtice de Marysburgh allugáu al este del llagu Ontario (ente Estaos Xuníos y Canadá).
Historia del Triángulu de Les Bermudes La primer mención documentada avera del Triángulu de Les Bermudes facer en 1950: Edward Van Winkle Jones —periodista d'Associated Press— escribió al respective de dellos barcos perdíos na zona de Les Bahames. Jones dixo que les desapaiciones de barcos, aviones y pequeños botes yeren «misterioses». Y dio-y a esta zona'l llamatu de «Triángulu del Diañu».
Dos años dempués, en 1952, George X. Sand afirmó nun artículu de revista Fate que nesa zona asocedíen «estrañes desapaiciones marines».
En 1964, l'escritor sensacionalista Vincent Gadis(a confianza) (1913-1997) acuñó'l términu «Triángulu de Les Bermudes» nun artículu de la revista pulp d'Estaos Xuníos Argosy. Al añu siguiente publicó'l llibru Invisible horizons: true mysteries of the sea (‘Horizontes invisibles: los verdaderos misterios del mar'), onde incluyía un capítulu llamáu «El mortal triángulu de Les Bermudes». Xeneralmente, Gaddis ye consideráu l'inventor del términu.
Popularización del Triángulu de Les Bermudes En 1974 —10 años dempués de la invención del Triángulu—, el pretendíu misteriu convertir nun verdaderu mitu gracies a Charles Berlitz (1914-2003), escritor neoyorquín de ciencia ficción, que publicó'l superventes El Triángulu de Les Bermudes, onde copió abondo testu de Gaddis y arrexuntó casos de desapaiciones (bien manipoliaos y mal presentaos), entemecíos con falsedaes y flagrantes invenciones esaxeraes.
El Triángulu de Les Bermudes recibió'l creitu de munches desapaiciones qu'asocedieron bien lloñe de les sos llendes oficiales». A la fecha, unes 50 naves y 20 aviones perdiéronse nesa área particular del océanu Atlánticu. Anque la mayoría d'estes desapaiciones pueden esplicase, otres nun pueden selo, y la tema sigue siendo un bancia ente creyentes y escépticos.
1909, payares: The Esprái, un pequeñu yate del aventureru canadianu Joshua Slocum (20 de febreru de 1844 - 14 de payares de 1909, o díes dempués). 1917: fúndese'l SS Timandra, que se dirixía a Buenos Aires dende Norfolk (Virxinia) con una carga de carbón y una tripulación de 21 persones. Nun emitió nenguna señal de radio, a pesar de que tenía la capacidá pa ello. 1919: fúndese la nave carguera USS Cyclops (AC-4) con 308 homes a bordu, por cuenta de un furacán. 1921: fúndese la nave carguera Carroll A. Deering nel cabu Hatteras (a 1050 km al oeste de les islles de Les Bermudes y unos 800 km al noroeste del triángulu).
Llista cronolóxica d'incidentes informaos por Charles Berlitz Los incidentes más populares se listan de siguío: 1840: el HMS Rosalie, barcu que se dirixía a L'Habana (Cuba), foi topáu ensin tripulación. 1872: el Mary Celeste (fundíu ente les islles Azores y la Península Ibérica, a unos 5000 km de distancia de les islles de Les Bermudes); tien de tenese presente qu'a cada llau del triángulu atribúyese-y solo 1500 km. 1902 (4 o 21 d'ochobre): el Freya, buque alemán atopáu al debalu «pocu dempués» de zarpar de Manzanillo (Cuba), escontra Chile. En realidá diera la vuelta a Suramérica por Punta Arenas (sur de Chile) y foi atopáu frente a la mariña occidental de Méxicu (dellos meses dempués de zarpar de Cuba), abasnáu poles corrientes del océanu Pacíficu.
1925 (21 d'abril): el Raifuku Maru fundir con testigos metanes una nube a 1063 km al norte de les islles de Les Bermudes totalmente fuera del Triángulu. 1925, ochobre: piérdese'l cargueru d'Estaos Xuníos SS Cotopaxi, «que dende la mariña de Florida tresmitió que'l clima atopar n'aselu, y nun unvió nenguna señal d'auxiliu». En realidá, Meyers (capitán del barcu) informó per radio que'l barcu taba escorando y que teníen la bodega enllena d'agua. 1926: fúndese'l SS Suduffco, por cuenta de un furacán (un capitán que salió n'el so busca llamar «el peor clima que vi na mio vida»). 1938: fúndese'l HMS Angloaustralian nes islles Azores (a más de 4000 km al este del Triángulu), dempués d'emitir «na tarde pasemos Faial. Tou bien». 1942: el submarín francés Surcouf ye truñáu pol cargueru d'Estaos Xuníos Thompson Lykes cerca de la Canal de Panamá (a unos 1800 km al sur de Miami; bien lloñe del Triángulu). 1945: sumen cinco aviones TBM Avenger (el famosu Vuelu 19) de la Marina d'Estaos Xuníos. 1947: fúndese'l Army C-45 Superfort a 160 km de Les Bermudes (fuera del Triángulu). 1948: fúndese'l SS Samkey (Berlitz diz que se fundió en 1943, pero esi foi l'añu d'inauguración). Dio la so posición: 41° 48' N 24° O (200 km al nordeste d'Azores, y a 4200 km fuera del Triángulu). Solo tresmite: «Tou va bien». 1948: sume l'aeronave Tudor IV Star Tiger, con 31 pasaxeros. 1948: sume un avión DC-3 NC16002, con 28 pasaxeros y la tripulación. 1949: sume'l segundu Tudor IV, Star Ariel. 1950: sume un avión Globemaster, de la Fuercia Aérea d'Estaos Xuníos. 1950: fúndese'l cargueru d'Estaos Xuníos SS Sandra (de 350 pies), dempués de pasar por San Agustín (Florida) na so ruta escontra Puerto Cabello (Venezuela). 1952: sume un avión de tresporte British York con 33 persones a bordu. 1954: sume un avión Lockheed Constellation, de l'armada d'Estaos Xuníos, con 42 pasaxeros a bordu. 1956: sume una avioneta de la marina d'Estaos Xuníos, el Martin P5M, con 10 tripulantes. 1962: sume un avión KB-50 Tanker, de la fuercia aérea d'Estaos Xuníos. 1963: fúndese'l Marine Sulphur Queen, probablemente al desembarcar de Dry Tortúes; cargaba azufre fundíu (posiblemente ensin midíes de seguridá). 1967: sume un avión militar YC-122 convertíu n'avión de carga. 1967: fúndese'l cruceru Witchcraft a una milla de Miami; realizó una llamada a guardar costera, pero a los 19 minutos yá se fundiera dafechu. 1970: fúndese'l cargueru francés Milton Latrides cuando saleaba dende Nueva Orleans escontra Ciudá d'El Cabu; llevaba una carga d'aceite vexetal y sosa cáustica. 1972 (anque Berlitz diz 1973): fundir nuna nube dos cargueros alemanes: el Anita (de 20 000 tonelaes, con una tripulación de 32) y el so barcu ximielgu, el Norse Variant (dambos con carga de carbón). Un sobreviviente d'esti postreru foi atopáu llexando nuna balsa; describió la perda del barcu metanes un furacán. Les foles rompieron la tapa de la compuerta y fundieron rápido la nave. 1976: fúndese'l SS Sylvia L. Ossa nun furacán al oeste de Les Bermudes (fuera del triángulu). 1978: atópase abandonáu al SS Hawarden Bridge nes Indies Occidentales. Presumir que se debió a un crime cometíu. Meses antes, en febreru, guardar Costera de los Estaos Xuníos lo detuviera en Cape Knox y había atopáu mariguana. 1980: fúndese'l SS Poet nun furacán, cuando tresportaba granos escontra Exiptu. 1995: fúndese'l cargueru Jamanic K (construyíu en 1943), en zarpando de Cap-Haïtien. 1997: fúndese un yate alemán. 1999: fúndese'l cargueru Xénesis dempués de zarpar del puertu de San Vicente; la so carga incluyía 465 tonelaes de tanques d'agua, tables, formigón y lladriyos; informó de problemes con una bomba d'achique un poco primero de perder el contautu. Realizóse una infructuosa busca nun área de 85 000 km² (33 000 milles cuadraes). 2017: sume l'aeronave bimotor MU-2B, que tresportaba a cuatro d'Estaos Xuníos, partiera'l llunes dende Puertu Ricu con destín a Florida, pero perdió'l contautu pocu dempués del despegue.
Otros barcos Atalanta. Connemara IV. Gloria Colite. John and Mary. Rubicon (sumíu metanes una nube tropical; anque Berlitz afirma que sumió en clima normal). Stavenger (barcu inesistente inventáu por Berlitz).
Tien De notase que dalgunos de los casos llistaos enantes, que popularmente tán acomuñaos col Triángulu de Les Bermudes, realmente nun tuvieron nel área del Triángulu nel momentu de la so desapaición.
El Vuelu 19 (1945)
thumb|TBM Avenger volando en formación.
Unu de los incidentes más conocíos y probablemente el más famosu sobre'l Triángulu de Les Bermudes ye alrodiu de la perda d'un escuadrón de cinco bombarderos TBM Avenger de la marina d'Estaos Xuníos mientres un vuelu d'entrenamientu que salió de Fort Lauderdale (Florida) el 5 d'avientu de 1945.
Acordies con l'escritor fantásticu Charles Berlitz (1914-2003), el casu consistía en que dellos aviadores navales a cencielles sumieron dempués de qu'informaren de dellos efeutos visuales estraños, una afirmación que nun ye dafechu acertada. Amás, Berlitz afirmó que por cuenta de que los restos de los TBM Avenger llexaríen por llargos periodos de tiempu, estos tuvieron de ser atopaos a otru día considerando qu'esos díes rexistrar con marea sele y cielu estenu.
Sicasí, non solo nun pudieron ser atopaos, sinón qu'un avión de busca y rescate de la Marina que mandaron tamién se perdió. Adicionalmente, la intriga amontar al conocer que l'informe del accidente de la Marina atribuyir a «causes o razones desconocíes».
Ente que dellos fechos de la versión de Berlitz son esencialmente exactos, nun describe dellos detalles importantes. La visión d'un esperimentáu escuadrón d'aviadores de combate perdiéndose nuna tarde soleyera ye inexacta. Pa cuando recibióse la última tresmisión de radio del Vuelu 19, empezara un tiempu tormentosu.
Tan solo'l líder de vuelu, el Teniente Charles Carroll Taylor, tenía esperiencia de combate y un tiempu de vuelu significativu, pero coles mesmes tenía bien poca esperiencia nesa área en particular, menor que la de los aprendices sol so mandu. Taylor foi descritu como un líder calmu y confiáu. Sicasí, les tresmisiones de radio del Vuelu 19 revelaron a un Taylor desnortiáu, con una falta d'enfotu nes sos decisiones, y dafechu perdíu.
Amás, les afirmaciones esaxeraes establecíen que tolos aviones tuvieron problemes coles sos brúxules. Sicasí, los informes navales y rexistros escritos de les conversaciones ente'l Teniente Taylor y otros pilotos del Vuelu 19 nun indicaben esto. En cuanto al informe de la Marina, afirmóse que l'informe orixinal atribuyó l'accidente al tracamundiu del comandante de vuelu. El Teniente Taylor primero abandonara la so nave en dos causes en mediu del Pacíficu dempués d'habese perdíu, pa tornar al portaviones. Sicasí, l'informe alteriar pa retratar otra situación por cuenta de los deseos de la so familia.
Otru factor a considerar ye que les naves TBM Avenger nunca fueron diseñaes pal amerizaje, contrariu a les afirmaciones de Berlitz.