Pinedas ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Intégrase dientro de la comarca de la Sierra de Francia. Pertenez al partíu xudicial de Béjar y a la Mancomunidá Ruta de la Plata.
El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 14,59 km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de habitantes.
Historia
La fundación de Pinedas remontar a la repoblación llevada a cabu pol rei Alfonsu IX de Llión alredor de 1227, cuando esti monarca creó'l conceyu de Montemayor del Río, nel que quedó integráu, dientro del Reinu de Llión.Mínguez, José María (Coord.) (1997). Historia de Salamanca. II Edá Media. Salamanca: Centru d'Estudios Salamanquinos. Páx. 275 Cola creación de les actuales provincies en 1833, Pinedas quedó integráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa. Darréu, Pinedas foi la llocalidá salmantina más afeutada, en proporción a la so población, pola pandemia de gripe de 1918, con una mortalidá de 60,1 fallecimientos por cada mil habitantes, contabilizándose 22 muertos na llocalidá por dichu motivu.Carbayeda, Ricardo (Coord.) (2001). Historia de Salamanca V Sieglu Venti. Salamanca: Centru d'Estudios Salamanquinos. Páx. 75
Xeografía Pinedas ta asitiáu ente les contornes de la Sierra de Francia y la Sierra de Béjar. Por esti motivu, tien carauterístiques de los dos zones.
El paisaxe natural de Pinedas ye unu de los sos curiosos más importantes; destacando'l so frondosa vexetación, la so rica y variada flora, según el so esllumante “balcón” asitiáu na paraxa de “los Canchitos”, dende'l cual puede acolumbrase tola Sierra de Francia.
Destaquen tamién les paraxes cercanes al ríu Alagón, que traviesa parte del términu de la llocalidá, dexando al so pasu l'inconfundible sabor de la tierra rica n'agua. Pueden atopase en dichu río especies tales como'l barbu, la boga o la trucha, siendo asina un llugar aparente pa la práutica pesquera.
Polo que se refier al paisaxe urbano de la ciudá, destaquen claramente les influencies árabes recibíes, tanto nel treme urbanu onde les cais son tropezoses y estreches como na construcción caótico y senciello de les viviendes, fabricaes de piedra y adobe. Resalta pola so orixinalidá la Callejita, pequeñu túnel que comunica la cai Llarga cola plaza mayor, asitiada nel centru del pueblu, que ta presidida pola fachada de la casa consistorial.
Demografía
Monumentos y llugares d'interés
Tien un gran númberu de restos arqueolóxicos de gran valor históricu; dalgunos d'ellos de la dómina prehistórica como ye'l exprimijo, pila escavada en granitu; o dólmenes de la dómina megalítica asitiaos nel Castrejón. Caltiénse tamién parte de la muralla del pobláu d'El Maginario con diverses edificaciones del añu 500 e. C. Nel altu de los Palacios atopen los castros; y podemos atopar amás, una necrópolis de la qu'entá se caltién unu de los sepulcros escavaos na roca: la denomada Tumba del Moru.
Nel aspeutu monumental hai que destacar la ilesia parroquial construyida n'honor a La nuesa Señora de les Nieves, patrona de la llocalidá, perteneciente al sieglu XVI, anque remocicada nos sieglos posteriores, que permanez en constante vixilia na parte alta del conceyu con ánimu de protexer a los sos fieles. El so interior consta d'una simple nave central decorada con escasos motivos relixosos por cuenta de la profanación sufrida nel templu fai yá más de 30 años. Tien la ilesia adosada una torre - campanariu, y la fachada ta precedida por un pequeñu pórticu. Tenía tamién la llocalidá, la ermita de San Felipe, asitiada nel altu de Felipe, onde se realizaben romeríes y la cual ta yá sumida; y la ermita del Humilladero, del sieglu XVI, a la entrada del pueblu, de la que yá namái resten delles columnes espardíes pel suelu. Esti últimu santuariu taba dedicáu al Santísimu Cristu de la Misericordia.
Cultura
Les fiestes n'honor de la Virxe de les Nieves tienen llugar el 4 y 5 d'agostu. Ocasión inigualable pa contemplar el ricu folclor de la llocalidá al traviés de los sos bailles y dances, recuperaes poles nuevu xeneraciones, según los sos traxes típicos de gran guapura y valor. El pueblu celebra tamién les sos fiestes patronales n'honor de San Antonio de Padua, el 13 de xunu, la cuál ta menos allegada por causa de la emigración de los habitantes de la llocalidá a otres ciudaes.
Ver tamién Llista de conceyos de Salamanca Sierra de Francia
Referencies
Enllaces esternos
Índiz de conceyos de la Diputación de Salamanca
Categoría:Conceyos de Salamanca Categoría:Llocalidaes de la provincia de Salamanca