Martina Navrátilová ye una tenista d'orixe checoslovacu con nacionalidá checa y norteamericana.
Se naturalizó norteamericana en 1975 pa poder competir nos Estaos Xuníos; en marzu de 2008 consiguió la nacionalidá checa, calteniendo la norteamericana.
Nel Abiertu d'Australia alzar cola victoria en trés causes (1981, 1983 y 1985), y llogró una impresionante racha de victories nel Masters (1980, 1981, 1982, 1984, 1985 y dambes ediciones celebraes en 1986).
La so carrera llevó a Estaos Xuníos a conquistar la Copa Federación en 1981, 1982, 1986, 1989 y 1990.
Martina Navrátilová, Margaret Smith Court y Doris Hart son les úniques 3 tenistes que ganaron los 4 torneos de Grand Slam en Singles, Dobles y Mestos. En categoría masculina nun se llogró.
Nel añu 1994 foi gallardoniada col Premiu Príncipe d'Asturies de los Deportes que nun allegó a recoyer en persona.
Vida personal Na so autobiografía Being Myself , diz que sintió atraición romántica escontra profesores de dambos sexos y que, más palantre, yá sentía fuerte atraición por compañeres tenistes. Pero nun se dio cuenta de qu'ello tenía una dimensión sexual hasta los 18, cuando tuvo la so primer rellación lésbica.
Sicasí, los padres (n'especial el so padre) sintiéronse alteriaos al afayar la orientación sexual de la so fía, lo que'l so padre calificó de «enfermedá» y llevantó gran discutiniu con dicir que preferiría que la so fía fuera prostituta. Navratilova señaló que tarrecía que la so orientación sexual perxudicara la so solicitú pa consiguir la nacionalidá norteamericana al salir de Checoslovaquia, un país nel que, según les sos pallabres, «a los gais unviar a asilos pa enfermos mentales y les lesbianes nunca salíen del armariu».
En 1981, en recibiendo la nacionalidá norteamericana, Navratilova reveló públicamente la so orientación sexual. Dende 1983 a 1991, Navratilova caltuvo una llarga rellación cola so pareya Judy Nelson. La so separación en 1991 incluyó una bien espublizada batalla llegal. Navratilova apaeció nun calendariu de la WITA (Women's International Tennis Association, Asociación Internacional de Tenis Internacional Femenín) colos sos trofeos de Wimbledon y los fíos de Nelson no fondero. Otra pareya so conocida foi la escritora Rita Mae Brown.
Martina paticipa en delles asociaciones benéfiques que promueven los derechos de los homosexuales, los derechos de los neños ensin recursos y los derechos de los animales. En 2002 recibió un premiu de l'asociación Human Rights Campaign.Martina Navratilova , About.com, Consultáu'l 20 de setiembre de 2008 Amás de pol so activismu a favor de los derechos de los homosexuales, tamién ye conocida pola so oposición al comunismu.
N'abril de 2010 detectóse-y un cáncer de mama que'l so pronósticu según los doctores foi escelente.Martina Navratilova tien cáncer de mama El País. 7-4-2010. Consultáu'l 7-4-2010
Tamién fixo una apaición na comedia Will & Grace en 2000, nun episodiu nel que tien un alcordanza fugaz qu'amuesa qu'ella fuera heterosexual hasta qu'en 1985 tuvo una rellación con Karen Walker que la volvió lesbiana.L'episodiu titulóse Lows in the Mid Eighties y foi'l númberu 8 de la tercer temporada, emitíu'l 23 de payares de 2000, y empobináu por Jeff Greenstein. Navratilova publicó una autobiografía titulada "Martina" en 1985, y tamién hai co-escritu trés noveles de misteriu na década de 1990. Por fama y almiración, mentar nun capítulu de Sailor Moon na versión n'español llatinoamericana. El personaxe Martina Zoana Mel Navratilova del anime Slayers recibió d'ella'l so nome.
Finales de Grand Slam individuales
Ganaos (18) Añu |width="175"|CampeonatuOponente na final |width="110"|Resultáu 1978 Wimbledon Chris Evert 2-6, 6-4, 7-5, 1979 Wimbledon <small>(2) Chris Evert 6-4, 6-4, 1981 Abiertu d'Australia Chris Evert 6-7, 6-4, 7-5 1982 Roland Garros Andrea Jaeger 7-6, 6-1 1982 Wimbledon <small>(3) Chris Evert 6-1, 3-6, 6-2 1983 Abiertu d'Australia <small>(2) Kathy Jordan 6-2, 7-6 1983 Wimbledon <small>(4) Andrea Jaeger 6-0, 6-3 1983 Abiertu d'EE. UU. Chris Evert 6-1, 6-3 1984 Roland Garros <small>(2) Chris Evert 6-3, 6-1 1984 Wimbledon <small>(5) Chris Evert 7-6 6-2 1984 Abiertu d'EE. UU. <small>(2) Chris Evert 4-6, 6-4, 6-4 1985 Abiertu d'Australia <small>(3) Chris Evert 6-2, 4-6, 6-2 1985 Wimbledon <small>(6) Chris Evert 4-6 6-3 6-2 1986 Wimbledon <small>(7) Hana Mandlíková 7-6, 6-3 1986 Abiertu d'EE. UU. <small>(3) Helena Suková 6-3, 6-2 1987 Wimbledon <small>(8) Steffi Graf 7-5 6-4 1987 Abiertu d'EE. UU. <small>(4) Steffi Graf 7-6, 6-1 1990 Wimbledon <small>(9) Zina Garrison 6-4 6-1
Finales perdíes (14)
Añu |width="175"|CampeonatuOponente na final |width="110"|Resultáu 1975 Abiertu d'Australia Evonne Goolagong Cawley 6–3, 6–2 1975 Roland Garros Chris Evert 2–6, 6–2, 6–1 1981 Abiertu d'EE. UU. Tracy Austin 1–6, 7–6(4), 7–6(1) 1982 Abiertu d'Australia Chris Evert 6–3, 2–6, 6–3 1985 Roland Garros Chris Evert 6–3, 6–7(4), 7–5 1985 Abiertu d'EE. UU. Hana Mandliková 7–6(3), 1–6, 7–6(2) 1986 Roland Garros Chris Evert 2–6, 6–3, 6–3 1987 Abiertu d'Australia Hana Mandliková 7–5, 7–6(1) 1987 Roland Garros Steffi Graf 6–4, 4–6, 8–6 1988 Wimbledon Steffi Graf 5–7, 6–2, 6–1 1989 Wimbledon Steffi Graf 6–2, 6–7(1), 6–1 1989 Abiertu d'EE. UU. Steffi Graf 3–6, 7–5, 6–1 1991 Abiertu d'EE. UU. Monica Seles 7–6(1), 6–1 1994 Wimbledon Conchita Martínez 6–4, 3–6, 6–3
Finales de Grand Slam dobles femeninos (37) Victories (31)
Añu |width="150"|CampeonatuCompañera |width="175"|RivalesMarcador |-bgcolor="#EBC2AF" | 1975 || Roland Garros || Chris Evert || Julie Anthony Olga Morozova || 6–3, 6–3 |-bgcolor="#CCFFCC" | 1976 || Wimbledon || Chris Evert || Billie Jean King Betty Stöve || 6–1, 3–6, 7–5 |-bgcolor="#FFFFCC" | 1977 || Abiertu d'EE. UU. || Betty Stöve || Renee Richards Betty Ann Grubb Stuart || 6–1, 7–6 |-bgcolor="#FFFFCC" | 1978 || Abiertu d'EE. UU. <small>(2) || Billie Jean King || Kerry Melville Reid Wendy Turnbull || 7–6, 6–4 |-bgcolor="#CCFFCC" | 1979 || Wimbledon <small>(2) || Billie Jean King || Betty Stöve Wendy Turnbull || 5–7, 6–3, 6–2 |-bgcolor="#FFFFCC" | 1980 || Abiertu d'EE. UU. <small>(3) || Billie Jean King || Pam Shriver Betty Stöve || 7–6, 7–5 |-bgcolor="#CCCCFF" | 1980 || Abiertu d'Australia || Betsy Nagelsen || Ann Kiyomura Candy Reynolds || 6–4, 6–4 |-bgcolor="#CCFFCC" | 1981 || Wimbledon <small>(3) || Pam Shriver || Kathy Jordan Anne Smith || 6–3, 7–6(6) |-bgcolor="#EBC2AF" | 1982 || Roland Garros <small>(2) || Anne Smith || Rosemary Casals Wendy Turnbull || 6–3, 6–4 |-bgcolor="#CCFFCC" | 1982 || Wimbledon <small>(4) || Pam Shriver || Kathy Jordan Anne Smith || 6–4, 6–1 |-bgcolor="#CCCCFF" | 1982 || Abiertu d'Australia <small>(2) || Pam Shriver || Claudia Kohde-Kilsch Eva Pfaff || 6–4, 6–2 |-bgcolor="#CCFFCC" | 1983 || Wimbledon <small>(5) || Pam Shriver || Rosemary Casals Wendy Turnbull || 6–2, 6–2 |-bgcolor="#FFFFCC" | 1983 || Abiertu d'EE. UU. <small>(4) || Pam Shriver || Rosalyn Fairbank Candy Reynolds || 6–7(4), 6–1, 6–3 |-bgcolor="#CCCCFF" | 1983 || Abiertu d'Australia <small>(3) || Pam Shriver || Anne Hobbs Wendy Turnbull || 6–4, 6–7, 6–2 |-bgcolor="#EBC2AF" | 1984 || Roland Garros <small>(3) || Pam Shriver || Claudia Kohde-Kilsch Hana Mandlíková || 5–7, 6–3, 6–2 |-bgcolor="#CCFFCC" | 1984 || Wimbledon <small>(6) || Pam Shriver || Kathy Jordan Anne Smith || 6–3, 6–4 |-bgcolor="#FFFFCC" | 1984 || Abiertu d'EE. UU. <small>(5) || Pam Shriver || Anne Hobbs Wendy Turnbull || 6–2, 6–4 |-bgcolor="#CCCCFF" | 1984 || Abiertu d'Australia <small>(4) || Pam Shriver || Claudia Kohde-Kilsch Helena Suková || 6–3, 6–4 |-bgcolor="#EBC2AF" | 1985 || Roland Garros <small>(4) || Pam Shriver || Claudia Kohde-Kilsch Helena Suková || 4–6, 6–2, 6–2 |-bgcolor="#CCCCFF" | 1985 || Abiertu d'Australia <small>(5) || Pam Shriver || Claudia Kohde-Kilsch Helena Suková || 6–3, 6–4 |-bgcolor="#EBC2AF" | 1986 || Roland Garros <small>(5) || Andrea Temesvári || Steffi Graf Gabriela Sabatini || 6–1, 6–2 |-bgcolor="#CCFFCC" | 1986 || Wimbledon <small>(7) || Pam Shriver || Hana Mandlíková Wendy Turnbull || 6–1, 6–3 |-bgcolor="#FFFFCC" | 1986 || Abiertu d'EE. UU. <small>(6) || Pam Shriver || Hana Mandlíková Wendy Turnbull || 6–4, 3–6, 6–3 |-bgcolor="#CCCCFF" | 1987 || Abiertu d'Australia <small>(6) || Pam Shriver || Zina Garrison Lori McNeil || 6–1, 6–0 |-bgcolor="#EBC2AF" | 1987 || Roland Garros <small>(6) || Pam Shriver || Steffi Graf Gabriela Sabatini || 6–2, 6–1 |-bgcolor="#FFFFCC" | 1987 || Abiertu d'EE. UU. <small>(7) || Pam Shriver || Kathy Jordan Elizabeth Sayers Smylie || 5–7, 6–4, 6–2 |-bgcolor="#CCCCFF" | 1988 || Abiertu d'Australia <small>(7) || Pam Shriver || Chris Evert Wendy Turnbull || 6–0, 7–5 |-bgcolor="#EBC2AF" | 1988 || Roland Garros <small>(7) || Pam Shriver || Claudia Kohde-Kilsch Helena Suková || 6–2, 7–5 |-bgcolor="#CCCCFF" | 1989 || Abiertu d'Australia <small>(8) || Pam Shriver || Patty Fendick Jill Hetherington || 3–6, 6–3, 6–2 |-bgcolor="#FFFFCC" | 1989 || Abiertu d'EE. UU. <small>(8) || Hana Mandlíková || Mary Joe Fernández Pam Shriver || 5–7, 6–4, 6–4 |-bgcolor="#FFFFCC" | 1990 || Abiertu d'EE. UU. <small>(9) || Gigi Fernández || Jana Novotná Helena Suková || 6–2, 6–4
Finalista (6)
{| class="sortable wikitable" |- |width="60"|AñuCampeonatu |width="175"|CompañeraRivales
|width="120"|Marcador 1977 Wimbledon Betty Stöve Helen Gourlay Cawley JoAnne Russell 6–3, 6–3 1979 Abiertu d'EE. UU. Billie Jean King Betty Stöve Wendy Turnbull 7–5, 6–3 1981 Abiertu d'Australia Pam Shriver Kathy Jordan Anne Smith 6–2, 7–5 1985 Wimbledon Pam Shriver Kathy Jordan Elizabeth Sayers Smylie 5–7, 6–3, 6–4 1985 Abiertu d'EE. UU. Pam Shriver Claudia Kohde-Kilsch Helena Suková 6–7, 6–2, 6–3 2003 Abiertu d'EE. UU. Svetlana Kuznetsova Virginia Ruano Pascual Paola Suárez 6–2, 6–3
Finales de Grand Slam dobles mestos (16) Victories (10)
Añu |width="150"|CampeonatuCompañeru |width="175"|RivalesMarcador |-bgcolor="#EBC2AF" | 1974 || Roland Garros || Iván Molina || Rosalia Reis Darmon Marcelo Lara || 6–3, 6–3 |-bgcolor="#EBC2AF" | 1985 || Roland Garros <small>(2) || Heinz Günthardt || Paula Smith Francisco González || 2–6, 6–3, 6–2 |-bgcolor="#CCFFCC" | 1985 || Wimbledon || Paul McNamee || Elizabeth Sayers Smylie John Fitzgerald || 7–5, 4–6, 6–2 |-bgcolor="#FFFFCC" | 1985 || Abiertu d'EE. UU. || Heinz Günthardt || Elizabeth Sayers Smylie John Fitzgerald || 6–3, 6–4 |-bgcolor="#FFFFCC" | 1987 || Abiertu d'EE. UU. <small>(2) || Emilio Sánchez || Betsy Nagelsen Paul Annacone || 6–4, 6–7(6), 7–6(12) |-bgcolor="#CCFFCC" | 1993 || Wimbledon <small>(2) || Mark Woodforde || Tom Nijssen Manon Bollegraf || 6–3, 6–4 |-bgcolor="CCFFCC" | 1995 || Wimbledon <small>(3) || Jonathan Stark || Cyril Suk Gigi Fernández || 6–4, 6–4 |-bgcolor="#CCCCFF" | 2003 || Abiertu d'Australia || Leander Paes || Eleni Daniilidou Todd Woodbridge || 6–4, 7–5 |-bgcolor="CCFFCC" | 2003 || Wimbledon <small>(4) || Leander Paes || Anastassia Rodionova Andy Ram || 6–3, 6–3 |-bgcolor="FFFFCC" | 2006 || Abiertu d'EE. UU. <small>(3) || Bob Bryan || Květa Hrdličková Peschke Martin Damm || 6–2, 6–3
Finalista (6)
{| class="sortable wikitable" |- |width="60"|AñuCampeonatu |width="175"|CompañeruRivales
|width="120"|Marcador 1986 Wimbledon Heinz Günthardt Kathy Jordan Ken Flach 6–3, 7–6(7) 1986 Abiertu d'EE. UU. Peter Fleming Raffaella Reggi Sergio Casal 6–4, 6–4 1988 Abiertu d'Australia Tim Gullickson Jana Novotná Jim Pugh 5–7, 6–2, 6–4 1993 Abiertu d'EE. UU. Mark Woodforde Helena Suková Todd Woodbridge 6–3, 7–6(6) 2004 Abiertu d'Australia Leander Paes Elena Bovina Nenad Zimonjić 6–1, 7–6(3) 2005 Roland Garros Leander Paes Daniela Hantuchová Fabrice Santoro 3–6, 6–3, 6–2
Títulos individuales (167)
1974 Orlando
1975 Washington D. C., Boston, Denver, Charlotte
1976 Houston, Sydney
1977 Washington D. C., Houston, Minnesota, Detroit, Edinburgh, Charlotte
1978 Wimbledon, Virginia Slims Championships, Washington D. C., Houston, Los Angeles, Chicago, Seattle, Detroit, Kansas City, Eastbourne, Phoenix