José Álvarez-Prida Vega (Fresnéu, Teberga el 9 d'agostu de 1901- León, 1936) Nacìu nel senu d'una familia de la hidalguía ilustrada asturiana. Yera fíu d'Emilio Álvarez-Prida Arias, abogáu, políticu y diputáu a Cortes, y pertenecía a una familia na que destacaron tamién diverses personalidaes de la cultura y la política. La so hermana Juana Álvarez-Prida y Vega foi química y profesora, y ente los sos familiares taba tamién l'historiador y diplomáticu Salvador de Madariaga.
Estudius Estudió Derechu y exerció como abogáu del Estáu. La so formación y les sos inquietúes culturales lleváronlu tamién fuera d'España. Durante la Segunda República desempeñó funciones vinculáes al Ministeriu d'Estáu y foi profesor d'español na Universidá de Sofía (Bulgaria) y agregáu de la Embaxada española nesi país. Por mor de la so actividá y de los sos viaxes internacionales dispunxo de pasaporte diplomáticu.
Pero nun foi namás xurista y diplomáticu: foi tamién poeta y ensayista, y tuvo relación col ambiente intelectual y lliterariu de los años veinte y trenta. Les fontes que recueyen la so biografía señalen la so amistá con Gerardo Diego, y tamién con otros escritores de la época como César González-Ruano, Ramón Gómez de la Serna, Agustín de Foxá y Federico García Lorca. En Teverga ye recordáu precisamente como unu de los escritores venceyaos al conceyu.
Ideolóxicamente, la so trayectoria foi complexa. Procedente del ambiente reformista venceyáu a Melquíades Álvarez, nos años de la Segunda República foi simpatizante d'Izquierda Republicana y perteneció a l'Asociación d'Abogaos Socialistes. Nun ye fácil, poro, encasillalu dende les categoríes polítiques actuales: la so evolución hai que entendela nel ambiente republicanu y reformista de la España de los años trenta.
La so muerte La parte más tráxica de la so vida llegó col golpe militar de xunetu de 1936. Atopábase en León, onde vivía cola so muyer, Albina Carrillo Laredo, y los sos dos fíos pequeños. El 26 de xunetu de 1936 foi deteníu nel so domiciliu. Tenía entós 35 años. Foi acusáu, ente otres coses, de ser un supuestu «axente del Socorro Rojo Internacional», acusación relacionada aparentemente colos sos frecuentes viaxes al estranxeru.
Tres la detención foi lleváu al antiguu conventu de San Marcos de León, convertíu en prisión y campu de concentración. Según l'informe de l'Asociación pa la Recuperación de la Memoria Histórica sobre la so exhumación, sufrió malos tratos, tortures y vexaciones. Les dilixencies xudiciales nun atoparon responsabilidá penal que xustificara'l so encarcelamientu; pese a ello, foi asesináu alredor del 19 d'ochobre de 1936. Les fontes sobre memoria histórica de León recueyen igualmente'l 19 d'ochobre de 1936 como fecha de la so muerte, y identifíquenlu como natural de Teverga.
Una figura que merez ser recuperada La so biografía resulta especialmente interesante porque concentra dellos mundos de la España de la so época: l'Asturies ilustrada y reformista, la vocación xurídica, la diplomacia republicana, la vida intelectual de la llamada Xeración del 27 y, finalmente, la represión política de la Guerra Civil.
Y hai un detalle que me paez especialmente significativu: la so memoria quedó durante munchu tiempu eclipsada pola de familiares más conocíos. Sicasí, les fontes locales y los estudios sobre la represión en León permiten reconstruyir güei la figura d'un abogáu, poeta, ensayista y diplomáticu asturianu que morrió asesináu con namás 35 años.
Referencies Fundaciòn Pablo Iglesias La Verdad de Ceuta: Muere la historiadora Rosa Marìa de Madariaga
Categoría: Xuristes d'Asturies Categoría: Familia Álvarez-Prida