Pilar Claudín Pontes foi una comunista española antifranquista.
Biografía Fía d'un topógrafu, el so hermanu foi'l dirixente comunista Fernando Claudín. La familia treslladóse a Madrid nos empiezos de la década de los años 1930. Ella, que tenía trece años cuando empezó la guerra civil española, foi treslladada a València y dempués a Barcelona. Ellí afilióse a la Xunión de Moces y a les Mocedaes Socialistes Unificaes (JSU, poles sos sigles en castellanu), collaborando na retaguardia. Al acabar la guerra fuxó a Francia onde foi retenida nun campu de concentración col so padre, y en siendo separaos, foi devuelta a España. El restu de la familia pudo exiliase en Méxicu. Ella permaneció n'España. Otros hermanos de so fueron encarcelaos. Empezó a repartir la revista del Partíu Comunista d'España (PCE) Mundo Obrero. En payares de 1946, con dieciséis años, foi detenida na cai de Francisco Silvela, en Madrid, nuna imprenta clandestina onde s'editaba dicha revista. Foi detenida xunto a otros diecisiete collacios. En pasando polos cuartones de la Dirección Xeneral de Seguridá (DGS) foi treslladada a la cárcel de muyeres de Ventas. El so espediente sumarísimu tien el númberu 138.610.
Foi treslladada a la prisión de Segovia. Nella foi una de les preses de la fuelga de fame que se fixo en 1949. Foi la primer presa a la que preguntó una periodista chilena, sosprendida pola so edá. La periodista taba faciendo una visita protocolaria. Al intervenir dempués d'ella Mercedes Gómez Otero y ser castigada, empecipióse un motín del que Claudín foi considerada una de les cabezaleres. Nel motín y la fuelga tamién tuvieron María Salvo, Antonia García Díaz y Josefina Amalia Villa ente otres. Compartió celda con María Salvo y Juana Doña que la recuerden nes sos memories.
El 21 de mayu de 1953 concediéron-y la llibertá condicional. Casó con Antonio Pérez García, qu'acababa tamién de salir de la cárcel. Xuntos treslladáronse a Rumanía, Checoslovaquia y darréu a la Xunión Soviética, tamién a Cuba, onde vivieron la invasión de Badea de Cochinos. El so destín final foi Méxicu, onde'l so maríu, conocíu como Mario Zapata, realizó trabayos pal periódicu El Día y Canal 11 y foi collaborador de la revista del Partíu Comunista Mexicanu (PCM). Él finó en 1980. Ella, tres la so muerte, foi la editora d'una compilación de los sos escritos, Burgos 1940-53. Cárcel de la dictadura franquista.
Claudín morrió en Ciudá de Méxicu en xunetu de 2002. Les sos cenices fueron treslladaes a España.
Reconocencies Mariángeles Comesaña, investigadora mexicana, escribió un llibru sobro la vida de Claudín que permanez inéditu. En 2002 foi homenaxada xunto a otros ex-presos de la dictadura franquista nel Teatru Liceu de Barcelona. Ye una de les nueve muyeres biografiaes pol historiador Carlos Fernández Rodríguez nel so llibru .
Referencies
Enllaces esternos
Entrevista a Pilar Claudín (abril de 2002) en La Jornada . México DF
Categoría:Guerra Civil Española