El alfasilabario tailandés (tailandés: อักษรไทย, akson thai) se utiliza para escribir el idioma tailandés y otros idiomas pertenecientes a las minorías lingüísticas de Tailandia y el laosiano. Tiene cuarenta y cuatro consonantes (tailandés: พยัญชนะ, phayanchana) y quince símbolos vocálicos (tailandés: สระ, sara) que combinan en al menos veintiocho formas vocales, y cuatro marcas de tono (tailandés: วรรณยุกต์, wannayuk).

El tailandés tiene su propio conjunto de números tailandeses (tailandés: ตัวเลขไทย, tuwlek thai), pero los números indoarábigos (tailandés: ตัวเลขอารบิก, tuwlek arabik) también son de uso común.

Origen El alfasilabario tailandés deriva del alfabeto camboyano (อักขระเขมร), que está inspirado en la escritura brahmi de las lenguas indoarias. Al igual que los birmanos adoptaron el alfabeto mon (que también tiene orígenes índicos), los tailandeses adoptaron una forma modificada de alfabeto camboyano para crear su propio sistema de escritura. Mientras que la más antigua inscripción conocida en camboyano data del 611 d. C., las inscripciones en alfabeto tailandés empezaron a aparecer alrededor de 1292 d. c

Características

Sus características más notables incluyen: Es una forma de escritura abugida, en la que la vocal implícita es una /a/ corta para las consonantes que se presentan solas y una /o/ corta si la consonante inicial o el grupo va seguido de otra consonante. Los marcadores de tono se colocan en la parte superior de la consonante inicial de una sílaba o en la última consonante de un grupo consonante inicial. Las vocales asociadas con consonantes no son secuenciales: se puede colocar antes, después, arriba o abajo de su consonante asociada, o en una combinación de estas posiciones.

Esto último causa problemas para la codificación informática y representación de textos.

Letras Consonantes

Símbolo Nombre Instituto Real Inicial Final ก ko kai (pollo) k k ข kho khai (huevo) kh k ฃ kho khuat (botella) [obsoleta] kh — ค kho khwai (búfalo) kh k ฅ kho khon (persona) [obsoleta] kh — ฆ kho ra-khang (campana) kh k ง ngo ngu (serpiente) ng ng จ cho chan (plato) ch t ฉ cho ching (platillos) ch — ช cho chang (elefante) ch t ซ so so (cadena) s t ฌ cho choe (arbusto) ch — ญ yo ying (mujer) y n ฎ do chada (tocado) d t ฏ to patak (aguijón) t t ฐ tho than (base) th t ฑ tho montho (bailadora Mandodari) th t ฒ tho phuthao (anciano) th t ณ no nen (monje novicio) n n ด do dek (niño) d t ต to tao (tortuga) t tถ tho thung (bolsa) th t ท tho thahan (soldado) th t ธ tho thong (bandera) th t น no nu (ratón) n n บ bo baimai (hoja) b p ป po pla (pez) p p ผ pho phueng (abeja) ph — ฝ fo fa (tapa) f — พ pho phan (bandeja) ph p ฟ fo fan (diente) f p ภ pho samphao (velero) ph p ม mo ma (caballo) m m ย yo yak (gigante) y y ร ro ruea (barco) r n ล lo ling (mono) l n ว wo waen (anillo) w w ศ so sala (pabellón) s t ษ so ruesi (ermitaño) s t ส so suea (tigre) s t ห ho hip (cofre) h — ฬ lo chula (cometa) l n อ o ang (cuenco) ʔ — ฮ ho nok-huk (lechuza) h —

Vocales Los sonidos vocálicos y los diptongos se escriben mezclando símbolos vocálicos con consonánticos y combinaciones de símbolos vocálicos. Cada vocal es mostrada en su posición correcta relativa a una consonante inicial (representada aquí por un trazo "–") y a veces también en forma relativa a una segunda consonante (un segundo trazo). Las vocales pueden ir encima, abajo, a la izquierda o a la derecha de la consonante, o en combinaciones de estas ubicaciones. Si una vocal tiene partes antes y después de la consonante inicial, y la sílaba comienza con un grupo de consonantes, la separación irá alrededor de todo el grupo consonántico.

La pronunciación de las vocales en el cuadro, es indicada de acuerdo con el Alfabeto Fonético Internacional AFI y la transliteración según el Sistema General de Transcripción del Royal Thai Institute (Instituto Real Tailandés). Símbolo Nombre AFI Royal – a implícita a – – o implícita o –รร– ro han * a –ว– tua wo * ua –วย sara uai uai –อ sara o o –อย sara oi oi –ะ sara a a –ั – mai han-akat a –ัย sara ai ai –ัว sara ua ua –ัวะ sara ua ua –า sara a aa –าย sara ai ai –าว sara ao ao –ำ sara am am –ิ sara i i –ิว sara io io –ี sara i ii –ึ sara ue ue –ื sara ue ue –ุ sara u u –ู sara u u เ– sara e e เ–็ – sara e e เ–ะ sara e e เ–ย sara oei oei เ–อ sara oe oe เ–อะ sara oe oe เ–ิ – sara oe oe เ–ว sara eo eo เ–า sara ao ao เ–าะ sara o o เ–ีย sara ia ia เ–ียะ sara ia ia เ–ียว sara iao iao เ–ือ sara uea uea เ–ือะ sara uea uea แ– sara ae ae แ–ะ sara ae ae แ–็ – sara ae ae แ–ว sara aeo aeo โ– sara o o โ–ะ sara o o ใ– sara ai maimuan ai ไ– sara ai maimalai ai ฤ ro rue (corta) * rue ฤๅ ro rue (larga) * rue ฦ lo lue (corta) * lue ฦๅ lo lue (larga) * lue * vocales o diptongos escritos con símbolos consonantes

Números ๑ (nung) : uno ๒ [sorm] : dos ๓ [sam] : tres ๔ [si] : cuatro ๕ [] : cinco ๖ [] : seis ๗ [] : siete ๘ [] : ocho ๙ [] : nueve ๐ [] : cero

Referencias Charles Degnau, Lire et écrire la langue thaï, ISBN 974-7313-11-1 Phya Anuman Rajadhon: The Nature And Development Of The Thai Language, The Fine Arts Department, Bangkok 6th ed. 1989, (Thai culture; Bd. 10) George Bradley McFarland: Thai-English Dictionary. Stanford 1972, ISBN 0-8047-0383-3 Manfred Kummer: Einführung in die thail. Schrift. Heidelberg 1997 Josef Rohrer: Wörterbuch Deutsch-Thai. Bangkok 2003, ISBN 3-89687-322-9 Benjawan Poomsan Becker: "Thai-Englisch/Englisch Thai with Transliteration for Non-Thai Speakers".Berkeley 2002, ISBN 1-887521-14-3

Tailandes Categoría:Idioma tailandés