miniaturadeimagen|227x227px|Capilla de Nuestra Señora de la Strada, financiada por Porzia junto con otras damas romanas en la iglesia del Gesú. Porzia dell’Anguillara (1539-Roma, 3 de agosto de 1590) fue una noble romana conocida por su patronazgo artístico.
Biografía Nació en el seno del matrimonio formado por Giovanni Paolo, conde dell'Anguillara, señor de Cesi y Margherita Orsini. Su padre era hijo de Lorenzo dell’Anguillara, señor de Ceri y de Lucrezia dell'Anguillara.
Por parte de su madre pertenecía a una de las más importantes familias romanas, siendo nieta de Gentile Virginio Orsini, conde dell'Anguillara y Giustiniana Orsini.
Quedó huérfana de padre en 1560. La herencia de su padre sería recibida por el hermano de este, Lelio. Cuando Lelio abrazó el estado eclesiástico en 1572, Porzia pasó a ser condesa dell’Anguilara, siendo cabeza de su casa.
Casó con su pariente Giovanni Orsini, coseñor de Selci. De este matrimonio tendría una hija, Olimpia (-1616) que casó con Federico Cesi, duque de Acquasparta.
Tras quedar viuda en 1580, contrajo segundas nupcias con Paolo Emilio Cesi, marqués de Acquasparta. De este matrimonio tuvo un hijo, Andrea (-1626) que sería duque de Ceri.
En 1584 se encargaría de costear la decoración de las obras de la capilla de Nuestra Señora della Strada, junto con otras dos nobles romanas, las hermanas Beatrice Caetani y Giovanna Caetani, en la flamante iglesia del Gesù, templo matriz de la Compañía de Jesús.
Murió en Roma el 3 de agosto de 1590, siendo asistida en su lecho de muerte por San Felipe Neri. Esta cuestión fue comentada por la citada Beatrice Caetani en 1596 el proceso de canonización del santo, en la forma siguiente: sei anni finiti alli 2 d’agosto passato, che la signora Marchesa di Riano, Portia de Ceri, essendo stata male più d’un mese, stando male, il p. m.s Filippo ci veniva spesso et, ultimamente, ci venne un giorno, che la s.ra Portia stava in extremis. Et detto padre, essendo stato li, si partì, et, de lì a poco, ritornò, et trovò che la detta signora stava pure in extremis. Et detto padre se li accostò, et la pigliò su la testa (una mano da una guancia, l’altra dall’altra guancia) et, stringendo il capo della signora, disse «ti commando, anima, che tu esca di questo corpo” et la signora subito spirò. Et io vi fui presente, a piede del letto, et la s.ra marchesa Rangona, la s.ra Giovanna Orsina mia sorella, et molte altre donne. Et il padre, secondo intesi all’hora dalla signora marchesa Rangona disse “gran cosa: io ero andato via et son stato forzato a ritornare
(en español: Hizo seis años el pasado 2 de agosto que la señora Marquesa de Riano, Portia de Ceri, habiendo estado enferma más de un mes, estando ella mal, el padre micer Filippo venía a menudo y, últimamente, vino un día en que la señora Portia estaba in extremis. Y habiendo estado allí dicho padre, se marchó; pero, poco después, regresó y encontró que dicha señora seguía todavía in extremis.
Entonces, dicho padre se le acercó y le tomó la cabeza (una mano en una mejilla y la otra en la otra mejilla) y, estrechando la cabeza de la señora, dijo: «Te mando, alma, que salgas de este cuerpo», y la señora expiró de inmediato.
Y yo estaba allí presente, a los pies de la cama, junto con la señora marquesa Rangona, la señora Giovanna Orsina, mi hermana, y muchas otras mujeres. Y el padre, según entendí en aquel momento por la señora marquesa Rangona, dijo: «Cosa grande: yo me había marchado y me he visto forzado a volver».)
Fue enterrada en la iglesia de Santa María sopra Minerva, templo del convento homónimo. Su tumba presentaba la siguiente inscripción:miniaturadeimagen|170x170px|Inscripción sepulcral de Porzia en la iglesia de Santa Maria sopra Minerva.|izquierdaPORTIAE
DE CERE IOANNIS PAVLI EX
COMITIBVS ANGVILLARIAE FILIAE
LAVRENTII R. PONTIFICIS FRANCOR
REGIS VENETAEQ REIPVBLICAE COPIAR
PRAEFECTI PERITISSIMI NEPOTI PAVLI
AEMILII CAESII MARCHIONIS
ARIANI CONIVGI
ANDREAS CAESIVS DVX CAERE FILIVS
ET HAERES MATRI PIENTISSIMAE POSVIT ALTARE
STRVXIT DICATVM B. IACINTO DOTAVITQ VT
SINGVLO DIE TER PRO EA SALVTARIS HOSTIA
OFFERATVR OBIIT ANNO AETATIS SVAE QVINQVAGESIMO
PRIMO SALVTIS MDLXXX. TERTIO NONAS AVGVSTI
(En español,
A Porcia de Ceri, hija de Juan Pablo,
de los condes de Anguillara;
nieta de Lorenzo, pontífice romano,
general expertísimo de las fuerzas del rey de Francia
y de la República de Venecia;
y también nieta de Pablo Emilio Cesio, marqués
de Ariano, su esposo.
Andrés Cesio, duque de Ceri, su hijo
y heredero, a su piadosísima madre
erigió este altar, lo construyó, lo dedicó
a san Jacinto y lo dotó para que
cada día tres veces por ella
se ofrezca la hostia salvadora.
Murió en el año cincuenta y uno de su edad,
en el año de la salvación 1580,
el tercer día antes de las nonas de agosto [3 de agosto])Tras su muerte, su viudo Paolo Emilio contrajo un segundo matrimonio con Costanza degli Atti di Todi.
Referencias
Bibliografía
Categoría:Nobles italianas del siglo XVI Categoría:Fallecidos en Roma Categoría:Nobleza de la ciudad de Roma Categoría:Historia de la Compañía de Jesús